๑๔. สัพพกามเถรคาถา เล่ม ๒๖

๑๔ ทิปาทโกยํ อสุจิ ทุคฺคนฺโธ ปริหีรติ

นานากุณปปริปูโร วิสฺสวนฺโต ตโต ตโต ฯ

มิคํ นิลีนํ กูเฏน พลิเสเนว อมฺพุชํ

วานรํ วิย เลเปน พาธยนฺติ ปุถุชฺชนํ

รูปา สทฺทา รสา คนฺธา โผฏฺฐพฺพา จ มโนรมา

ปญฺจ กามคุณา เอเต อิตฺถิรูปสฺมึ ทิสฺสเร ฯ

เย เอตา อุปเสวนฺติ รตฺตจิตฺตา ปุถุชฺชนา

วฑฺเฒนฺติ กฏสึ โฆรํ อาจินนฺติ ปุนพฺภวํ ฯ

โย เจตา ๑ ปริวชฺเชติ สปฺปสฺเสว ปทา สิโร

โสมํ วิสตฺติกํ โลเก สโต สมติวตฺตติ ฯ

กาเมสฺวาทีนวํ ทิสฺวา เนกฺขมฺมํ ทฏฺฐุ เขมโต

นิสฺสโฏ สพฺพกาเมหิ ปตฺโต เม อาสวกฺขโยติ ฯ

สพฺพกาโม ๒ เถโร ฯ

อุทฺทานํ

อุรุเวลกสฺสโป จ เถโร ติกิจฺฉกานิ ๓ จ

มหานาโค จ กุลฺโล จ มาลุงฺโกฺย ๔ สปฺปทาสโก

กาติยาโน จ ๕ มิคชาโล เชนฺโต สุมนสวฺหโย

นฺหาตมุนิ พฺรหฺมทตฺโต สิริมณฺโฑ สพฺพกามโก ๒

คาถาโย จตุราสีติ เถรา เจตฺถ จตุทฺทสาติ ฯ

ฉกฺกนิปาโต นิฏฺฐิโต ฯ

_________________

๑ สี. วิรหเต รตฺตึ ฯ ม. ยุ. วิชหเต รตฺตึ ฯ

๑ ยุ. โย เอตา ฯ ๒ ม. สพฺพกามี ฯ ๓ ม. เถโร เต กิจฺฉการิ ฯ ยุ. เถโร

เต ฯ ๔ ม. มาลุกฺโย ฯ สี. ยุ. มาลุโต ฯ ๕ ม. จสทฺโท นตฺถิ ฯ

สัตว์สองเท้านี้เป็นสัตว์ไม่สะอาด มีกลิ่นเหม็นเต็มไปด้วยซากศพต่างๆมีของโสโครกไหลออกทั่วกาย ต้องบริหารอยู่เป็นนิตย์ เบญจกามคุณอันน่ารื่นรมย์ใจเหล่านี้ คือ รูป เสียง กลิ่น รส และโผฏฐัพพะ ที่มีปรากฏอยู่ในรูปร่างหญิง ย่อมล่อลวงปุถุชนให้ลำบาก เหมือนพรานเนื้อแอบดักเนื้อด้วยเครื่องดัก พรานเบ็ดจับปลาด้วยเบ็ด บุคคลจับวานรด้วยเครื่องล่อ ฉะนั้น ปุถุชนเหล่าใด มีจิตกำหนัดเข้าไปส้องเสพหญิงเหล่านั้น ปุถุชนเหล่านั้นย่อมยังสงสารอันน่ากลัวให้เจริญ ย่อมก่อภพใหม่ขึ้นอีก ส่วนผู้ใดงดเว้นหญิงเหล่านั้นเหมือนบุคคลสลัดหัวงูด้วยเท้าผู้นั้นเป็นผู้มีสติระงับตัณหาอันซ่านไปในโลกเสียได้ เราเห็นโทษในกามทั้งหลาย เห็นการออกบรรพชาโดยความเกษม สลัดตนจากกามทั้งปวง

แล้ว ได้บรรลุความสิ้นอาสวะ.

______________________________

ในวรรคนี้รวมคาถาได้ ๘๔ คาถา พระเถระที่ภาษิตคาถา ๑๔ รูป คือ

๑. พระอุรุเวลกัสสปเถระ ๒. พระเตกิจฉกานิเถระ

๓. พระมหานาคเถระ ๔. พระกุลลเถระ

๕. พระมาลุงกยปุตตเถระ ๖. พระสัปปทาสเถระ

๗. พระกาติยานเถระ ๘. พระมิคชาลเถระ

๙. พระเชนตปุโรหิตปุตตเถระ ๑๐. พระสุมนเถระ

๑๑. พระนหาตกมุนิเถระ ๑๒. พระพรหมทัตตเถระ

๑๓. พระสิริมัณฑเถระ ๑๔. พระสัพพกามเถระ.

จบ ฉักกนิบาต.