๕. มาลุงกยปุตตเถรคาถา เล่ม ๒๖

๕ มนุชสฺส ปมตฺตจาริโน ตณฺหา วฑฺฒติ มาลุวา วิย

โส ปริปฺลวติ ๒ หุราหุรํ ผลมิจฺฉํว วนสฺมึ วานโร ฯ

ยํ เอสา สหเต ๓ ชมฺมี ตณฺหา โลเก วิสตฺติกา

โสกา ตสฺส ปวฑฺฒนฺติ อภิวุฏฺฐํว ๔ วีรณํ ฯ

โย เจตํ ๕ สหเต ๓ ชมฺมึ ตณฺหํ โลเก ทุรจฺจยํ

โสกา ตมฺหา ปปตนฺติ อุทพินฺทุว โปกฺขรา ฯ

ตํ โว วทามิ ภทฺทํ โว ยาวนฺเตตฺถ สมาคตา

ตณฺหาย มูลํ ขณถ อุสีรตฺโถว วีรณํ

มา โว นฬํว โสโตว มาโร ภญฺชิ ปุนปฺปุนํ ฯ

กโรถ พุทฺธวจนํ ขโณ เว ๑ มา อุปจฺจคา

ขณาตีตา หิ โสจนฺติ นิรยมฺหิ สมปฺปิตา ฯ

ปมาโท รโช ๒ ปมาทานุปติโต รโช

อปฺปมาเทน วิชฺชาย อพฺพุเห ๓ สลฺลมตฺตโนติ ฯ

มาลุงฺกฺยปุตฺโต เถโร ฯ

๑ ม. ยุ. รตฺตึ ฯ ๒ ม. ปฺลวตี ฯ ยุ. ปลวตี ฯ ๓ ยุ. สหตี ฯ ๔ ม. ยุ. อติวฏฺฐํว ฯ

๕ ยุ. โย เวตํ ฯ

ตัณหาย่อมเจริญแก่สัตว์ผู้ประพฤติประมาท เหมือนเถาย่านทรายเจริญอยู่ในป่าฉะนั้น บุคคลผู้ตกอยู่ในอำนาจของตัณหา ย่อมเร่ร่อนไปในภพน้อยภพใหญ่ เหมือนวานรอยากได้ผลไม้ เร่ร่อนไปในป่าฉะนั้นตัณหาอันชั่วช้า ซ่านไปในโลก ครอบงำบุคคลใด ความโศกทั้งหลายย่อมเจริญแก่บุคคลนั้น เหมือนหญ้าคมบางที่ถูกฝนตกเชยแล้วฉะนั้นส่วนผู้ใดครอบงำตัณหาอันชั่วช้านี้ ซึ่งยากที่จะล่วงได้ในโลก ความโศกทั้งหลายย่อมตกไปจากบุคคลนั้น เหมือนหยาดน้ำตกไปจากในบัวฉะนั้นเพราะฉะนั้นเราขอเตือนท่านทั้งหลาย ขอความเจริญจงมีแก่ท่านทั้งหลายที่มาประชุมกันอยู่ในสมาคมนี้ทั้งหมด ท่านทั้งหลายจงขุดรากแห่งตัณหาดุจบุคคลผู้มีความต้องการด้วยแฝก ขุดแฝกอยู่ฉะนั้น มารอย่าได้ระรานท่านทั้งหลายบ่อยๆ ดังกระแสน้ำพัดพานไม้อ้อฉะนั้น ท่านทั้งหลายจงทำตามพระพุทธพจน์ ขณะอย่าได้ล่วงท่านทั้งหลายไปเสีย เพราะผู้มีขณะอันล่วงแล้ว ย่อมยัดเยียดกันในนรกเศร้าโศกอยู่ ความประมาทดุจธุลีธุลีเกิดขึ้นเพราะความประมาท ท่านทั้งหลายพึงถอนลูกศรอันเสียบอยู่ใน

หทัยของตน ด้วยความไม่ประมาทและด้วยวิชชาเถิด.