๑. อุรุเวลกัสสปเถรคาถา เล่ม ๒๖

๑ ทิสฺวาน ปาฏิหีรานิ โคตมสฺส ยสสฺสิโน

น ตาวาหํ ปณิปตึ อิสฺสามาเนน วญฺจิโต ฯ

มม สงฺกปฺปมญฺญาย โจเทสิ นรสารถิ

ตโต เม อาสิ สํเวโค อพฺภูโต โลมหํสโน ฯ

ปุพฺเพ ชฏิลภูตสฺส ยา เม สิทฺธิ ๑ ปริตฺติกา

ตาหํ ตทา นิรงฺกตฺวา ปพฺพชึ ชินสาสเน ฯ

ปุพฺเพ ยญฺเญน สนฺตุฏฺโฐ กามธาตุ ปุรกฺขโต

ปจฺฉา ราคญฺจ โทสญฺจ โมหญฺจาปิ สมูหนึ ฯ

ปุพฺเพนิวาสํ ชานามิ ทิพฺพจกฺขุํ วิโสธิตํ

อิทฺธิมา ปรจิตฺตญฺญู ทิพฺพโสตญฺจ ปาปุณึ ฯ

ยสฺส จตฺถาย ปพฺพชิโต อคารสฺมา อนคาริยํ

โส เม อตฺโถ อนุปฺปตฺโต สพฺพสํโยชนกฺขโยติ ฯ

อุรุเวลกสฺสโป เถโร ฯ

เรายังไม่เห็นปาฏิหาริย์ของพระโคดมผู้เรืองยศ เพียงใด เราก็ยังเป็นคนลวงโลกด้วยความริษยาและมานะไม่นอบน้อม เพียงนั้น พระผู้มีพระภาคผู้เป็นสารถีของนรชน ทรงทราบความดำริของเรา ทรงตักเตือนเรา ลำดับนั้น ความสลดใจได้เกิดแก่เรา เกิดความอัศจรรย์ใจ ขนลุกชูชันความสำเร็จอันเล็กน้อยของเราผู้เป็นชฏิล เคยมีอยู่เมื่อ ก่อนเราได้สละความสำเร็จอันนั้นแล้ว บวชในศาสนาของพระชินเจ้า เมื่อก่อน เรายินดีการบูชายัญ ห้อมล้อมด้วยกามารมณ์ ภายหลัง เราถอนราคะ โทสะและโมหะได้แล้ว เรารู้บุพเพนิวาสญาณ ชำระทิพยจักษุหมดจด เป็นผู้มีฤทธิ์ รู้จิตของผู้อื่น และบรรลุทิพโสต อนึ่ง เราออกบวชเป็นบรรพชิตเพื่อประโยชน์ใด ประโยชน์นั้นเราได้บรรลุแล้ว ความสิ้นไปแห่ง

สังโยชน์ทั้งปวงเราได้บรรลุแล้ว.