arnon.worldSign in

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · อุปาหนวรรค

๙. หริตมาตชาดก เล่ม ๒๗

Text layerBuddha’s wordsItems ๓๒๗–๓๒๘ (Royal Thai)9/10 in อุปาหนวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต อุปาหนวรรค หริตมาตชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 57 · Chaloem Phrakiat Volume 27)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 27, pp. 125–125

Page 125

(เศรษฐีโพธิสัตว์ตอบว่า)

{๓๒๖} [๓๒๖] ลูกเอ๋ยเหตุอย่างหนึ่งคือความขยันหมั่นเพียรทำให้ได้ ประโยชน์หลายอย่าง ก็ความขยันหมั่นเพียรนั้นประกอบด้วยศีล เกิดขึ้น ด้วยขันติ อาจทำให้พวกมิตรถึงความสุขก็ได้ หรือ อาจทำให้พวกศัตรูถึงความทุกข์ก็ได้

๙. หริตมัณฑูกชาดก (๒๓๙)

ว่าด้วยผู้มีอิสรภาพ

(งูถามกบเขียวโพธิสัตว์ว่า)

{๓๒๗} [๓๒๗] ดูก่อนท่านผู้เป็นบุตรกบเขียวการที่ปลาทั้งหลายรุมกัดฉันผู้มี พิษร้ายแรงซึ่งเข้าไปยังปากลอบ ท่านชอบใจหรือ(กบเขียวตอบว่า)

{๓๒๘} [๓๒๘] บุรุษย่อมยํ่ายีผู้อื่นได้ร่ำไปตราบเท่าที่ความเป็นใหญ่ของเขายัง เป็นไปอยู่ เพราะว่าเมื่อใดคนอื่นมาย่ำยีตน เมื่อนั้นผู้ที่ถูกเขา ย่ำยีนั้นก็จะย่ำยีตอบเอาบ้าง

๑๐. มหาปิงคลชาดก (๒๔๐)

ว่าด้วยพระเจ้าปิงคละผู้ร้ายกาจ

(พระโพธิสัตว์โอรสของพระเจ้าปิงคละตรัสถามนายประตูว่า)

{๓๒๙} [๓๒๙] คนทั้งปวงถูกพระเจ้าปิงคละเบียดเบียนแล้ว เมื่อพระเจ้าปิงคละ นั้นสวรรคตแล้ว คนทั้งหลายก็ได้ความยินดี พ่อนายประตู

End of ๙. หริตมาตชาดก