พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · อุปาหนวรรค
๕. วัจฉนขชาดก เล่ม ๒๗
Text layerBuddha’s wordsItems ๓๑๙–๓๒๐ (Royal Thai)5/10 in อุปาหนวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต อุปาหนวรรค วัจฉนขชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 57 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 27, pp. 123–123
๕. วัจฉนขชาดก (๒๓๕)
ว่าด้วยดาบสผู้ปฏิเสธการกลับไปครองเรือน
(เศรษฐีชวนพระดาบสโพธิสัตว์ให้บริโภคกามคุณว่า)
{๓๑๙} [๓๑๙] ข้าแต่ท่านวัจฉนขดาบสมีเรือนอยู่หลายหลังที่มีเงินและ โภชนาหารบริบูรณ์ ซึ่งเป็นที่ที่ท่านจะได้บริโภคและได้ดื่ม ไม่ ต้องขวนขวายก็ได้นอน จัดเป็นเรือนที่นำสุขมาให้(พระดาบสโพธิสัตว์ได้ฟังแล้วก็ตอบไปว่า)
{๓๒๐} [๓๒๐] ผู้ไม่มีความเพียรพยายามก็ครองเรือนไม่ได้ ผู้ไม่พูดมุสา ก็ครองเรือนไม่ได้ ผู้ไม่ยอมจับไม้ลงโทษผู้อื่นก็ครองเรือนไม่ได้ เมื่อเป็นดังนี้ ใครเล่าจะครองเรือนซึ่งมีช่องโหว่ ยากที่จะให้ สำเร็จบริบูรณ์ได้
๖. พกชาดก (๒๓๖)
ว่าด้วยนกยางเจ้าเล่ห์
(ฝูงปลาเห็นนกยางเข้า จึงกล่าวว่า)
{๓๒๑} [๓๒๑] ดีจริงหนอนกมีปีกตัวนี้งามดังดอกโกมุทหุบปีกทั้งสองไว้ ซบเซาอยู่คล้ายจะหมดแรง
(ปลาโพธิสัตว์มองดูนกยางแล้วกล่าวว่า)
{๓๒๒} [๓๒๒] ท่านทั้งหลายไม่รู้จักกิริยาของมันเพราะไม่รู้จึงได้พากัน สรรเสริญนกตัวนี้ไม่ได้คุ้มครองรักษาพวกเราดอกเพราะเหตุนั้น นกตัวนี้จึงไม่เคลื่อนไหวเลย
End of ๕. วัจฉนขชาดก