พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · วรุณวรรค
๒. สีลวนาคชาดก เล่ม ๒๗
Text layerBuddha’s wordsItems ๗๒ (Royal Thai)2/10 in วรุณวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต วรุณวรรค สีลวนาคชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 56 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 27, pp. 35–35
๘. วรุณวรรค
๑. วรุณชาดก (๗๑)
ว่าด้วยการทำไม่ถูกขั้นตอน
(อาจารย์ทิศาปาโมกข์โพธิสัตว์ได้ฟังการงานที่มาณพผู้เป็นศิษย์กระทำ ไม่ถูกขั้นตอน กล่าวสอนว่า){๗๑} [๗๑] กิจที่ควรทำก่อน ผู้ใดปรารถนาจะทำทีหลัง ผู้นั้นย่อมเดือดร้อน ในภายหลัง เหมือนมาณพหักไม้กุ่มฉะนั้น
๒. สีลวนาคชาดก (๗๒)
ว่าด้วยพญาช้างสีลวะถูกคนชั่วทำร้าย
(รุกขเทวดากล่าวในขณะที่คนชั่วนั้นกำลังถูกแผ่นดินสูบว่า)
{๗๒} [๗๒] ถ้าจะมีใครให้สมบัติในแผ่นดินทั้งหมดแก่คนอกตัญญูผู้จ้องหา ช่องทางอยู่เป็นนิจ ก็ทำให้เขาพอใจไม่ได้เลย
๓. สัจจังกิรชาดก (๗๓)
ว่าด้วยไม้ลอยนํ้าดีกว่าคนเนรคุณ
(พระฤๅษีโพธิสัตว์ไม่สะทกสะท้านในขณะที่ถูกตีว่า)
{๗๓} [๗๓] ได้ยินว่า นรชนบางพวกในโลกนี้ได้กล่าวความจริงไว้อย่างนี้ว่า ไม้ที่ลอยนํ้ายังจะดีกว่า แต่คนบางคน (ที่เนรคุณ) ไม่ดีเลย
End of ๒. สีลวนาคชาดก