๑๐. ภีมเสนชาดก เล่ม ๒๗

ยนฺเต ปวิกตฺถิตํ ปุเร

อถ เต ปูติสรา สชนฺติ ปจฺฉา

อุภยํ น สเมติ ภีมเสน

ยุทฺธกถา จ อิทญฺจ เต วิหญฺญนฺติ ฯ

ภีมเสนชาตกํ ทสมํ ฯ

วรุณวคฺโค อฏฺฐโม ฯ

___________

ตสฺสุทฺทานํ

วรุณา อกตญฺญูวเร ตุ สจฺจวรํ

สวนปฺปตินา จ อภิตฺถนย

กรุณาย สิลาปลฺว อิลฺลิสโต

ปุน ทินฺทิม ปูติสเรน ทส ฯ

๑ ม. ฑิณฺฑิมํ ฯ

เมื่อก่อนนี้ ท่านพูดอวดเรา แต่ภายหลังเหตุไรท่านจึงถ่ายอุจจาระออกเล่าดูกรภีมเสน คำทั้ง ๒ ย่อมไม่สมกัน คือ คำที่พูดถึงการรบและบัดนี้ท่านเดือดร้อนใจอยู่.

จบ ภีมเสนชาดกที่ ๑๐.

จบ วรุณวรรคที่ ๘.

_________________

รวมชาดกที่มีวรรคนี้ คือ

๑. วรุณชาดก ๒. สีลวนาคชาดก

๓. สัจจังกิรชาดก ๔. รุกขธรรมชาดก

๕. มัจฉชาดก ๖. อสังกิยชาดก

๗. มหาสุบินชาดก ๘. อิลลีสชาดก

๙. ขรัสสรชาดก ๑๐. ภีมเสนชาดก.