๔. รุกขธรรมชาดก เล่ม ๒๗

สาธุ สมฺพหุลา ญาตี อปิ รุกฺขา อรญฺญชา

วาโต วหติ เอกฏฺฐํ พฺรหนฺตมฺปิ วนปฺปตินฺติ ฯ

รุกฺขธมฺมชาตกํ จตุตฺถํ ฯ

๑ ม. วรุณกฏฺฐ ฯ สี. ยุ. วรณกฏฺฐ ฯ ๒ ม. สีลวหตฺถิชาตกํ ฯ ๓ ม. นิปฺลวิตํ ฯ

สี. ยุ. วิปลาวิตํ ฯ

มีญาติมากเป็นความดี อนึ่ง ต้นไม้ที่เกิดขึ้นในป่าหลายต้นเป็นการดีต้นไม้ที่ขึ้นอยู่โดดเดี่ยว ถึงจะเป็นต้นไม้งอกงามใหญ่โตสักเท่าใด ลมก็ย่อมพัดให้ล้มลงได้.

จบ รุกขธรรมชาดกที่ ๔.