๔. มณิโจรชาดก เล่ม ๒๗

น สนฺติ เทวา ปวสนฺติ นูน

น หิ นูน สนฺติ อิธ โลกปาลา

สหสา กโรนฺตานมสญฺญตานํ

น หิ นูน สนฺติ ๓ ปฏิเสธิตาโร ฯ

เทวดาทั้งหลาย (ผู้ดูแลรักษาชนผู้มีศีลและคอยกีดกันคนชั่ว) ย่อมไม่มีอยู่ในโลกเป็นแน่ หรือเมื่อกิจเห็นปานนี้เกิดขึ้น ย่อมพากันไปค้างแรมเสียเป็นแน่ อนึ่ง สมณพราหมณ์ทั้งหลายอันเขาสมมติว่า เป็นผู้รักษาโลก ไม่มีอยู่ในโลกนี้เป็นแน่ เมื่อชนทุศีลทั้งหลายกระทำกรรมอันสาหัสบุคคลผู้ห้ามปรามไม่มีอยู่เป็นแน่?

อกาเล วสฺสตี ตสฺส กาเล ตสฺส น วสฺสติ

สคฺคา จ จวติ ฐานา นนุ โส ตาวตา หโตติ ฯ

มณิโจรชาตกํ จตุตฺถํ ฯ

๑ ม. อหมฺปิ ฯ ๒ ม. โกมารปตี ฯ ๓ ม. สนฺตี ฯ

ในรัชสมัยของพระเจ้าอธรรมิกราช ฝนย่อมตกในเวลาอันไม่ควรจะตกในเวลาที่ควรจะตกก็ไม่ตก พระราชาผู้ไม่ตั้งอยู่ในธรรม ย่อมจุติจากฐานะคือสวรรค์ พระราชาผู้ไม่ตั้งอยู่ในธรรมนั้น ใช่ว่าจะได้รับความยากเข็ญด้วยเหตุมีประมาณเท่านั้นก็ไม่.

จบ มณิโจรชาดกที่ ๔.