๙. คหปติชาดก เล่ม ๒๗

อุภยํ เม น ขมติ อุภยํ เม น รุจฺจติ

ยา จายํ โกฏฺฐโมติณฺณา น ทสฺสํ ๒ อิติ ภาสติ ฯ

กรรมทั้งสองไม่ควรแก่เรา เราไม่ชอบใจ ก็หญิงคนนี้ลงไปในฉางข้าวแล้วพูดว่า เรายังใช้หนี้ให้ไม่ได้.

ตํ ตํ คามปติ พฺรูมิ กทเร อปฺปสฺมึ ชีวิเต

เทฺว มาเส สงฺครํ ๓ กตฺวา มํสํ ชรคฺควํ กิสํ

อปฺปตฺตกาเล โจเทสิ ตมฺปิ มยฺหํ น รุจฺจตีติ ฯ

คหปติชาตกํ นวมํ ฯ

___________

๑ ม. มุมฺมุเร อุปกูถิโตติ ฯ ๒ ม. นาทฺทสํ ฯ ๓ สี. ยุ. การํ กตฺวา ฯ

ดูกรนายบ้าน เพราะเหตุนั้น เราจึงพูดกะท่าน ท่านมาทวงค่าเนื้อวัวแก่ซูบผอม ซึ่งเราได้ทำสัญญาผลัดไว้ถึงสองเดือน ในคราวเมื่อชีวิตของเราน้อย ลำบากยากเข็ญ ในกาลยังไม่ทันถึงกำหนดสัญญา กรรมทั้งสองนั้น ไม่ถูกใจเราเสียเลย.

จบ คหปติชาดกที่ ๙.