๑๐. ธัมมัทธชชาดก เล่ม ๒๗

สุขํ ชีวิตรูโปสิ รฏฺฐา วิวนมาคโตพ

โส เอกโก (อรญฺญสฺมึ) ๒ รุกฺขมูเล กปโณ วิย ฌายสิ ฯ

ท่านอยู่เป็นสุขแล้ว ได้ออกจากแว่นแคว้นมาสู่ป่าอันสงัดเงียบ ท่านนั้นนั่งซบเซาอยู่ที่โคนต้นไม้แต่ผู้เดียว เหมือนคนกำพร้า.

สุขํ ชีวิตรูโปสฺมิ รฏฺฐา วิวนมาคโต

โส เอกโก (อรญฺญสฺมึ) ๒ รุกฺขมูเล กปโณ วิย ฌายามิ

สตํ ธมฺมํ อนุสฺสรนฺติ ฯ

ธมฺมทฺธชชาตกํ ทสมํ ฯ

พีรณตฺถมฺภกวคฺโค สตฺตโม ฯ

___________

ตสฺสุทฺทานํ

อถ พีรณตฺถมฺภวโร จ นโฏ

กุรุราชวรุตฺตม ปุณฺณนที

พหุภาณิ อคฺคิ ปวเน มูสิกา

สห ลมฺพตฺถโน กปเณน ทส ฯ

๑ ม. ภวติ จาปิ ฯ ๒ ม. อยํ ปาโฐ นตฺถิ ฯ

เราอยู่เป็นสุขแล้ว ได้ออกจากแว่นแคว้นมาสู่ป่าสงัดเงียบ และระลึกถึงธรรมของสัตบุรุษอยู่ นั่งซบเซาอยู่ที่โคนต้นไม้แต่ผู้เดียว เหมือนคนกำพร้า.

จบ ธัมมัทธชชาดกที่ ๑๐.

จบ พีรณัตถัมภกวรรคที่ ๗.

_________________

รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. โสมทัตตชาดก ๒. อุจฉิฏฐภัตตชาดก

๓. ภรุราชชาดก ๔. ปุณณนทีชาดก

๕. กัจฉปชาดก ๖. มัจฉชาดก

๗. เสคคุชาดก ๘. กูฏวาณิชชาดก

๙. ครหิตชาดก ๑๐. ธัมมัทธชชาดก.