พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · พีรณัตถัมภกวรรค
๑๐. ธัมมัทธชชาดก เล่ม ๒๗
Text layerBuddha’s wordsItems ๒๘๙–๒๙๐ (Royal Thai)10/10 in พีรณัตถัมภกวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
๒๒๐. ธมฺมทฺธชชาตก (๑๐)
๑๐. ธัมมัทธชชาดก (๒๒๐)
ว่าด้วยผู้มีธรรมเป็นธงชัย
(ท้าวสักกะตรัสถามปุโรหิตโพธิสัตว์ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต พีรณัตถัมภกวรรค ธัมมัทธชชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 57 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 62–62 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 101–102
สุขํ ชีวิตรูโปสิ รฏฺฐา วิวนมาคโต
โส เอกโก รุกฺขมูเล (๑) กปโณ วิย ฌายสิ.
- 1ก.สี.อิ. อรญฺญสฺมึ
ท่านดูเหมือนอยู่เป็นสุข ท่านจากบ้านเมืองมาสู่ป่าแห้งแล้ง
นั่งเพ่งพินิจคิดอะไรอยู่ผู้เดียวที่โคนไม้ เหมือนคนกำพร้า
(ปุโรหิตโพธิสัตว์กล่าวว่า)
สุขํ ชีวิตรูโปสฺมิ รฏฺฐา วิวนมาคโต
โส เอกโก รุกฺขมูเล กปโณ วิย ฌายามิ.
สตํ ธมฺมํ อนุสฺสรนฺติ.
ธมฺมทฺธชชาตกํ ทสมํ. พีรณถมฺภวคฺโค สตฺตโม. ตสฺสุทฺทานํ
อถ พีรณถมฺภวโร จ นโฏ
ภรุราชวรุตฺตม ปุณฺณนที
พหุภาณิ อคฺคิ ปวเน มูสิกา
สหลมฺพตฺถโน กปเณน ทสาติ.
ข้าพเจ้ามีชีวิตอยู่อย่างเป็นสุข
ข้าพเจ้าจากบ้านเมืองมาสู่ป่าแห้งแล้ง
หวนระลึกถึงธรรมของสัตบุรุษ
นั่งพินิจคิดอยู่แต่ผู้เดียวที่โคนไม้ เหมือนคนกำพร้า
ธัมมัทธชชาดกที่ ๑๐ จบ
พีรณถัมภกวรรคที่ ๗ จบ
รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. โสมทัตตชาดก ๒. อุจฉิฏฐภัตตชาดก
๓. ภรุราชชาดก ๔. ปุณณนทีชาดก
๕. กัจฉปชาดก ๖. มัจฉชาดก
๗. เสคคุชาดก ๘. กูฏวาณิชชาดก
๙. ครหิตชาดก ๑๐. ธัมมัทธชชาดก
End of ๑๐. ธัมมัทธชชาดก