พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · นตังทัฬหวรรค
๘. สุงสุมารชาดก เล่ม ๒๗
Text layerBuddha’s wordsItems ๒๖๕–๒๖๖ (Royal Thai)8/10 in นตังทัฬหวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต นตังทัฬหวรรค สุงสุมารชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 57 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 27, pp. 107–107
๘. สุงสุมารชาดก (๒๐๘)
ว่าด้วยผู้มีปัญญาไม่สมกับตัว
(พญาวานรโพธิสัตว์ได้กล่าวกะจระเข้ว่า)
{๒๖๕} [๒๖๕] เราไม่ต้องการผลมะม่วง ผลหว้า และผลขนุนทั้งหลายที่ฝั่ง ทะเลซึ่งท่านอ้างถึง มะเดื่อของเราต้นนี้ดีกว่า{๒๖๖} [๒๖๖] ร่างกายของท่านใหญ่โตก็จริงแต่ปัญญาหาไม่สมกับร่างกายนั้นเลย จระเข้เอ๋ย ท่านถูกเราลวงเสียแล้ว บัดนี้ท่านจงไปตามสบายเถิด
๙. กุกกฎชาดก (๒๐๙)
ว่าด้วยผู้ฉลาดเอาตัวรอดได้
(ไก่ต้องการให้นายพรานละอายใจ จึงพูดเป็นภาษามนุษย์ว่า)
{๒๖๗} [๒๖๗] ต้นหูกวางและสมอพิเภกทั้งหลายในป่า เราเคยเห็นแล้ว ต้นไม้เหล่านั้นเดินไปเหมือนกับท่านไม่ได้(นายพรานกล่าวว่า)
{๒๖๘} [๒๖๘] นี้คือไก่ตัวเก่าที่แหกกรงหนีมา เป็นไก่ฉลาดในเรื่องบ่วงขนสัตว์ หลบไปได้และยังเย้ยเสียด้วย
End of ๘. สุงสุมารชาดก