๓. ขันธปริตตชาดก เล่ม ๒๗

วิรูปกฺเขหิ เม เมตฺตํ เมตฺตํ เอราปเถหิ เม

ฉพฺยาปุตฺเตหิ เม เมตฺตํ เมตฺตํ กณฺหาโคตมเกหิ จ

อปาทเกหิ เม เมตฺตํ เมตฺตํ ทิปาทเกหิ เม

จตุปฺปเทหิ เม เมตฺตํ เมตฺตํ พหุปฺปเทหิ เม

มา มํ อปาทโก หึสิ มา มํ หึสิ ทิปาทโก

มา มํ จตุปฺปโท หึสิ มา มํ หึสิ พหุปฺปโท

สพฺเพ สตฺตา สพฺเพ ปาณา สพฺเพ ภูตา จ เกวลา

สพฺเพ ภทฺรานิ ปสฺสนฺตุ มา กิญฺจิ (๑) ปาปมาคมา.

เราขอมีเมตตากับตระกูลพญางูวิรูปักษ์

เราขอมีเมตตากับตระกูลพญางูเอราปถะ

เราขอมีเมตตากับตระกูลพญางูฉัพยาบุตร

เราขอมีเมตตากับตระกูลพญางูกัณหาโคตมกะ

เราขอมีเมตตากับสัตว์ไม่มีเท้า เราขอมีเมตตากับสัตว์สองเท้า

เราขอมีเมตตากับสัตว์สี่เท้า เราขอมีเมตตากับสัตว์มีหลายเท้า

สัตว์ไม่มีเท้าอย่าได้เบียดเบียนเรา

สัตว์สองเท้าอย่าได้เบียดเบียนเรา สัตว์สี่เท้าอย่าได้เบียดเบียนเรา

สัตว์มีหลายเท้าอย่าได้เบียดเบียนเรา

ขอสรรพสัตว์ที่มีลมหายใจ

ขอสรรพสัตว์ที่ยังมีชีวิตทั้งมวลจงพบกับความเจริญ

ความชั่วช้าอย่าได้มาแผ้วพานสัตว์ตนใดตนหนึ่งเลย

อปฺปมาโณ พุทฺโธ อปฺปมาโณ ธมฺโม

อปฺปมาโณ สํโฆ ปมาณวนฺตานิ สิรึสปานิ (๑)

อหิ วิจฺฉิกา สตปที อุณฺณานาภิ (๒) สรพู มูสิกา

กตา เม รกฺขา กตา เม ปริตฺตา ปฏิกฺกมนฺตุ ภูตานิ

โสหํ นโม ภควโต นโม สตฺตนฺนํ สมฺมาสมฺพุทฺธานนฺติ.

ขนฺธชาตกํ (๓) ตติยํ.

พระพุทธเจ้ามีพระคุณหาประมาณมิได้

พระธรรมมีพระคุณหาประมาณมิได้

พระสงฆ์มีพระคุณหาประมาณมิได้

สัตว์เลื้อยคลานทั้งหลาย คือ งู แมงป่อง

ตะขาบ แมงมุม ตุ๊กแก หนู มีคุณพอประมาณได้

เราทำการรักษา ทำการป้องกันไว้แล้ว

ขอหมู่สัตว์ผู้มีชีวิตทั้งหลายจงหลีกไป

เรานั้นขอนอบน้อมพระผู้มีพระภาค

ขอนอบน้อมพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทั้ง ๗ พระองค์

ขันธชาดกที่ ๓ จบ