๙. สันธิเภทชาดก เล่ม ๒๗

เนว อิตฺถีสุ สามญฺญํ นาปิ ภกฺเขสุ สารถิ

อถสฺส สนฺธิเภทสฺส ปสฺส ยาว สุจินฺติตํ ฯ

ดูกรนายสารถี สัตว์ทั้ง ๒ นี้ ไม่ได้มีความเสมอกันเพราะสตรีทั้งหลายเลย ไม่ได้มีความเสมอกันเพราะอาหารเลย ภายหลัง เมื่อสุนัขจิ้งจอกยุยงทำลายความสนิทสนมกันเสียจนถึงให้ตาย ท่านจงเห็นเหตุนั้นซึ่งฉันคิดไว้ถูกต้องแล้ว.

อสิ ติกฺโขว มํสมฺหิ เปสุญฺญํ ปริวตฺตติ

ยตฺถูสภญฺจ สีหญฺจ ภกฺขยนฺติ มิคาธมา ฯ

พวกสุนัขจิ้งจอกพากันกัดกินโค และราชสีห์ เพราะคำส่อเสียดใดคำส่อเสียดนั้น ย่อมเป็นไปถึงตัดมิตรภาพเพราะเนื้อ ดุจดาบคม ฉะนั้น.

อิมํ โส สยนํ เสติ ยมิมํ ๑ ปสฺสสิ สารถิ

โย วาจํ สนฺธิเภทสฺส ปิสุณสฺส นิโพธติ ฯ

ดูกรนายสารถี ท่านจงดูการนอนตายของสัตว์ทั้ง ๒ นี้ ผู้ใด เชื่อถือถ้อยคำของคนส่อเสียด ผู้มุ่งทำลายความสนิทสนม ผู้นั้น จะต้องนอนตายอย่างนี้.

เต ชนา สุขเมธนฺติ นรา สคฺคคตาริว

เย วาจํ สนฺธิเภทสฺส นาวโพธนฺติ สารถีติ ฯ

สนฺธิเภทชาตกํ นวมํ ฯ

ดูกรนายสารถี นรชนเหล่าใด ไม่เชื่อถือถ้อยคำของคนส่อเสียด ผู้มุ่งทำลายความสนิทสนม นรชนเหล่านั้น ย่อมได้ประสบความสุขเหมือน

คนไปสวรรค์ ฉะนั้น.

จบ สันธิเภทชาดกที่ ๙.