๑. กุณฑลิกชาดก เล่ม ๒๗

นรานมารามกราสุ นารีสุ

อเนกจิตฺตาสุ อนิคฺคหาสุ จ

สพฺพตฺตนา ปีติกราปิ เจ สิยุํ ๓

น วิสฺสเส ติตฺถสมา หิ นาริโย ฯ

บรรดานารีทั้งหลาย เป็นคนหลายใจ ไม่มีใครสามารถจะข่มได้ ทำความยั่วยวนให้แก่ชายทั้งหลาย ถ้าหากว่า นารีทั้งหลายแม้จะทำให้เกิดความปีติได้โดยประการทั้งปวง ก็ไม่ควรไว้วางใจ เพราะว่า นารีทั้งหลายเปรียบด้วยท่าน้ำ.

ยญฺจ ๔ ทิสฺวา กินฺนรกินฺนรีนํ ๕

สพฺพิตฺถิโย น รมนฺติ อคาเร

ตํ ตาทิสํ สามิกํ ๑ จชิตฺวา ภริยา

อญฺญํ ทิสฺวา ปุริสํ ปีฐสปฺปึ ฯ

๑ ม. อติเวลปภาสติ ฯ ๒ สี. กินฺนรีชาตกํ ฯ ม. กณฺฑรีชาตกํ ฯ

๓ ม. สพฺพตฺถ นาปีติกราปิ เจ สิยา ฯ ๔ ม. ยํ เว ฯ ๕ ม. กณฺฑรีกินฺนรานํ ฯ

บัณฑิตได้พบเห็นเหตุคลายกำหนัด ของกินนรและนางกินนรีทั้งหลายแล้ว ก็พึงรู้เสียเถิดว่า หญิงทุกคน ย่อมไม่ยินดีในเรือนของตน ภรรยาได้ทอดทิ้งสามีผู้เช่นนั้นได้ เพราะไปพบเห็นบุรุษอื่นแม้เป็นง่อยเปลี้ย.

พกสฺส จ พาวริกสฺส ๒ รญฺโญ

อจฺจนฺตกามานุคตสฺส ภริยา

อจฺจาจรี พทฺธวสานุคสฺส ๓

กึ วา ๔ อิตฺถี นาติจเร ตทญฺญํ ฯ

พระมเหสีของพระเจ้าพกะ และพระเจ้าพาวริกะ ผู้หมกมุ่นอยู่ในกามเกินส่วน ยังประพฤติล่วงกับชาวประมงคนใช้ผู้ใกล้ชิดและอยู่ในอำนาจหญิงจะไม่ประพฤติล่วงบุรุษอื่นนอกจากคนนั้นอีก มีอยู่หรือ?

ปิยงฺคานิ ๕ สพฺพโลกิสฺสรสฺส

รญฺโญ ปิยา พฺรหฺมทตฺตสฺส ภริยา

อจฺจาจรี พทฺธวสานุคสฺส ๓

ตํ วาปิ สา นาชฺฌคา กามกามินีติ ฯ

กุณฺฑลิกชาตกํ ปฐมํ ฯ

นางปิงคิยานี พระอัครมเหสีที่รักของพระเจ้าพรหมทัตต์ผู้เป็นอิสระแห่งมวลโลก ได้ประพฤติล่วงกับคนเลี้ยงม้าผู้เป็นคนใกล้ชิดและอยู่ในอำนาจนางผู้ใคร่กามนั้น ไม่ได้ประสบผลแม้ทั้งสองอย่าง.

จบ กุณฑลิกชาดกที่ ๑.