๙. สันธิเภทชาดก เล่ม ๒๗

เนว อิตฺถีสุ สามญฺญํ นาปิ ภกฺเขสุ สารถิ

อถสฺส สนฺธิเภทสฺส ปสฺส ยาว สุจินฺติตํ.

นายสารถี สัตว์ตัวเมียทั้ง ๒ ตัวไม่เหมือนกัน

และอาหารก็ไม่เหมือนกัน

ต่อมาภายหลัง เจ้าสุนัขจิ้งจอกชั่วนี้ยุให้แตกสามัคคีกัน

ดูเถิด เรื่องที่เราคิดถูกต้องพียงใด

อสิ ติกฺโขว มํสมฺหิ เปสุญฺญํ ปริวตฺตติ

ยตฺถูสภญฺจ สีหญฺจ ภกฺขยนฺติ มิคาธมา.

ฝูงสุนัขจิ้งจอกพากันกินโคอุสภะ

และราชสีห์ เพราะคำส่อเสียดใด

คำส่อเสียดนั้น จึงเป็นไปถึงตัดมิตรไมตรี

เพราะเนื้อเป็นเหตุ เหมือนดาบอันคมกริบ

อิมํ โส สยนํ เสติ ยมิมํ ปสฺสสิ สารถิ

โย วาจํ สนฺธิเภทสฺส ปิสุณสฺส นิโพธติ.

นายสารถี เจ้าเห็นการนอนตายของสัตว์ทั้ง ๒ ตัวนี้ไหม

ผู้ใดเชื่อถือถ้อยคำของผู้ส่อเสียด มุ่งทำลายมิตรไมตรี

ผู้นั้นจะต้องนอนตายอย่างนี้

เต ชนา สุขเมธนฺติ นรา สคฺคคตาริว

เย วาจํ สนฺธิเภทสฺส นาวโพธนฺติ สารถีติ.

สนฺธิเภทชาตกํ นวมํ.

นายสารถี ชนเหล่าใดไม่เชื่อถ้อยคำของผู้มุ่งทำลายมิตรไมตรี

ชนเหล่านั้นย่อมประสบความสุข เหมือนคนไปสวรรค์

สันธิเภทชาดกที่ ๙ จบ