๒. วานรชาดก เล่ม ๒๗

อสกฺขึ วต อตฺตานํ อุฏฺฐาตุํ อุทกา ถลํ

นทานาหํ ปุน ตุยฺหํ วสํ คจฺฉามิ วาริช ฯ

ดูกรจระเข้ เราสามารถยกตนขึ้นจากน้ำสู่บกได้แล้ว บัดนี้ เราจะไม่ตกอยู่ในอำนาจของท่านอีกต่อไป.

อลเมเตหิ อมฺเพหิ ชมฺพูหิ ปนเสหิ จ

ยานิ ปารํ สมุทฺทสฺส วรํ มยฺหํ อุทุมฺพโร ฯ

เราไม่ต้องการด้วยผลมะม่วง ผลหว้า และผลขนุนทั้งหลาย เราจะต้องข้ามฝั่งแม่น้ำไปบริโภคผลมะเดื่อของเราดีกว่า.

โย จ อุปฺปติตํ อตฺถํ น ขิปฺปมนุพุชฺฌติ

อมิตฺตวสมเนฺวติ ปจฺฉา จ อนุตปฺปติ ฯ

๑ สี. ม. มจฺจํ ฯ ๒ สี. ปาวาริกสฺส ฯ ๓ ม. อวาจรี ปฏฺฐวสานุคสฺส ฯ

๔ ม. กํ วาปิ ... ฯ ๕ ปิงฺคิยานี ฯ

ผู้ใด ไม่รู้เท่าถึงเหตุการณ์ อันบังเกิดขึ้นแล้วโดยฉับพลัน ผู้นั้น จะต้องตกอยู่ในอำนาจของศัตรู และต้องเดือดร้อนใจในภายหลัง.

โย จ อุปฺปติตํ อตฺถํ ขิปฺปเมว นิโพธติ

มุจฺจเต สตฺตุสมฺพาธา น จ ปจฺฉานุตปฺปตีติ ฯ

วานรชาตกํ ทุติยํ ฯ

ส่วนผู้ใด รู้เท่าถึงเหตุการณ์ ที่บังเกิดขึ้นโดยฉับพลัน ผู้นั้น ย่อมพ้นจากความคับขันอันเกิดแต่ศัตรู และไม่ต้องเดือดร้อนใจในภายหลัง.

จบ วานรชาดกที่ ๒.