arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๓

๒. ภัททชิเถรคาถา เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๗๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๐ ในวรรคที่ ๓มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

_______

๒. ภทฺทชิตฺเถรคาถา

๒. ภัททชิเถรคาถา

ภาษิตของพระภัททชิเถระ

(พระภัททชิเถระสรรเสริญปราสาททองที่ตนเคยครอบครอง จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๓ ภัททชิเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๒๙๖–๒๙๖ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๕๗–๓๕๘

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ปนาโท นาม โส ราชา ยสฺส ยูโป สุวณฺณิโย

ติริยํ โสฬสุพฺเพโธ (๑) อุจฺจมาหุ (๒) สหสฺสธา.

เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. ๑สี. โสฬสปุพฺเพโธ
  2. ๒ฉ.ม. อพฺภมาหุ, สี. อุทฺธมาหุ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

พระราชาทรงพระนามว่าปนาทะ

มีปราสาททองกว้างและสูงประมาณ ๑๖ โยชน์

ชนทั้งหลายกล่าวกันว่าสูงประมาณ ๑,๐๐๐ โยชน์

บาลี (มหาจุฬาฯ)

สหสฺสกณฺโฑ สตเคณฺฑุ ธชาลุ หริตามโย

อนจฺจุํ ตตฺถ คนฺธพฺพา ฉ สหสฺสานิ สตฺตธาติ.

ภทฺทชิ เถโร.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

มีชั้นพันชั้น ร้อยยอด สะพรั่งไปด้วยธง

พราวไปด้วยแก้วสีเขียว

ในปราสาทนั้น มีนักฟ้อนหกพันคน แบ่งเป็น ๗ กลุ่ม

พากันฟ้อนรำอยู่

จบ ๒. ภัททชิเถรคาถา