๑๐. กัณหทินนเถรคาถา เล่ม ๒๖

อุปาสิตา สปฺปุริสา สุตา ธมฺมา อภิณฺหโส

สุตฺวาน ปฏิปชฺชิสฺสํ อญฺชสํ อมโตคธํ.

สัตบุรุษทั้งหลาย เราเข้าไปหาแล้ว

ธรรมทั้งหลายเราฟังแล้ว เนืองนิตย์

ครั้นฟังธรรมแล้ว จะดำเนินไปสู่ทางอันหยั่งลงสู่อมตธรรม

ภวราคหตสฺส เม สโต ภวราโค ปุน เม น วิชฺชติ

น จาหุ น จ เม ภวิสฺสติ น จ เม เอตรหิ วิชฺชตีติ.

กณฺหทินฺโน เถโร. วคฺโค ตติโย. ตสฺสุทฺทานํ

อุตฺตโร ภทฺทชิ เถโร โสภิโต วลฺลิโย อิสิ

วีตโสโก จ โส เถโร ปุณฺณมาโส จ นนฺทโก

ภารโต ภารทฺวาโช จ กณฺหทินฺโน มหามุนีติ.

เมื่อเรา เป็นผู้กำจัดความกำหนัดยินดีในภพได้แล้ว

ความกำหนัดยินดีในภพย่อมไม่มีแก่เราอีก

ไม่ได้มีแล้ว จักไม่มี และในบัดนี้ก็ไม่มีแก่เรา

ตติยวรรค จบ

รวมเรื่องพระเถระที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. พระอุตตรเถระ ๒. พระภัททชิเถระ

๓. พระโสภิตเถระ ๔. พระวัลลิยเถระ

๕. พระวีตโสกเถระ ๖. พระปุณณมาสเถระ

๗. พระนันทกเถระ ๘. พระภารตเถระ

๙. พระภารทวาชเถระ ๑๐. พระกัณหทินนเถระ