๑. มิคสิรเถรคาถา เล่ม ๒๖

ยโต อหํ ปพฺพชิตฺวา (๑) สมฺมาสมฺพุทฺธสาสเน

วิมุจฺจมาโน อุคฺคจฺฉึ กามธาตุํ อุปจฺจคํ.

จำเดิมแต่กาลที่เราได้บวชในพระศาสนาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

เมื่อจะหลุดพ้น ได้บรรลุ ล่วงเสียซึ่งกามธาตุ

พฺรหฺมุโน เปกฺขมานสฺส ตโต จิตฺตํ วิมุจฺจิ เม

อกุปฺปา เม วิมุตฺตีติ สพฺพสํโยชนกฺขยาติ.

มิคสิโร เถโร.

ต่อแต่นั้น เมื่อเราเพ่งธรรมของพระพุทธเจ้าผู้เป็นดังพรหม

จิตจึงหลุดพ้นและมารู้ชัดว่า ความหลุดพ้นของเราไม่กำเริบ

เพราะความสิ้นไปแห่งสังโยชน์ทั้งปวง