๓. เหรัญญิกานิเถรคาถา เล่ม ๒๖

อจฺจยนฺติ อโหรตฺตา ชีวิตํ อปรุชฺฌติ

อายุ ขียติ มจฺจานํ กุนฺนทีนํว โอทกํ

วันคืนผ่านพ้นไป ชีวิตย่อมดับไป

อายุของสัตว์ทั้งหลายย่อมสิ้นไป

เหมือนน้ำในแม้น้ำน้อยสิ้นไป

อถ ปาปานิ กมฺมานิ กรํ พาโล น พุชฺฌติ

ปจฺฉาสฺส กฏุกํ โหติ วิปาโก หิสฺส ปาปโกติ.

เหรญฺญกานิ เถโร.

เมื่อเป็นเช่นนั้น คนพาลถึงทำบาปกรรมอยู่ก็ไม่รู้สึกตัว

ภายหลัง เขาได้รับทุกข์แสนสาหัส

เพราะบาปกรรมนั้นมีผลเลวทราม