arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา · ปัญจกนิบาต

๓. คิริมานันทเถรคาถา เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๓๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๒ ในปัญจกนิบาตมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ปัญจกนิบาต คิริมานันทเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๒ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๖ หน้า ๔๓๔–๔๓๕

หน้า ๔๓๔

๓. คิริมานันทเถรคาถา

สุภาษิตเย้ยฟ้าท้าฝน

นัยว่า ท่านพระคิริมานันทเถระได้ภาษิตคาถาไว้ ๕ คาถาอย่างนี้ว่า

{๓๓๗}[๓๒๕] ฝนตกฟังไพเราะเหมือนเสียงเพลงขับ กุฎีของเรามุงดีแล้ว มีประตูหนัาต่างมิดชิดดี เราเข้าไปสงบอยูในกุฎีนั้น ถ้าท่านปรารถนาจะตกก็เชิญตกลงมาเถิด ฝนเอ๋ย[๓๒๖] ฝนตกฟังไพเราะเหมือนเสียงเพลงขับ กุฎีของเรามุงดีแล้ว มีประตูหนัาต่างมิดชิดดี เราเป็นผู้มีจิตสงบแล้ว อยู่ในกุฎีนั้น ถ้าท่านปรารถนาจะตกก็เชิญตกลงมาเถิด ฝนเอ๋ย[๓๒๗] ฝนตกฟังไพเราะเหมือนเสียงเพลงขับ กุฎีของเรามุงดีแล้ว มีประตูหน้าต่างมิดชิดดี เราเป็นผู้ปราศจากราคะ อยู่ในกุฎีนั้น ถ้าท่านปรารถนาจะตกก็เชิญตกลงมาเถิด ฝนเอ๋ย[๓๒๘] ฝนตกฟังไพเราะเหมือนเสียงเพลงขับ กุฎีของเรามุงดีแล้ว มีประตูหน้าต่างมิดชิดดี เราเป็นผู้ปราศจากโทสะ อยู่ในกุฎีนั้น ถ้าท่านปรารถนาจะตกก็เชิญตกลงมาเถิด ฝนเอ๋ย[๓๒๙] ฝนตกฟังไพเราะเหมือนเสียงเพลงขับ กุฎีของเรามุงดีแล้ว มีประตูหน้าต่างมิดชิดดี เราเป็นผู้ปราศจากโมหะ อยู่ในกุฎีนั้น ถ้าท่านปรารถนาจะตกก็เชิญตกลงมาเถิด ฝนเอ๋ย

หน้า ๔๓๕

๔. สุมนเถรคาถา

สุภาษิตแสดงผลการปฏิบัติธรรม

นัยว่า ท่านพระสุมนเถระ(เมื่อพยากรณ์อรหัตตผล)ได้ภาษิตคาถาไว้ ๕ คาถาอย่างนี้ว่า

{๓๓๘}[๓๓๐] บรรดาธรรมทั้งหลาย ท่านพระอุปัชฌาย์ปรารถนาธรรมใดเพื่อกระผม จึงอนุเคราะห์กระผมผู้ปรารถนาอมตนิพพาน กิจที่ควรทำเพื่อบรรลุธรรมนั้น กระผมก็ได้ทำเสร็จแล้ว[๓๓๑] ธรรมคือมรรคและผลกระผมก็ได้บรรลุแล้ว ทำให้แจ้งแล้ว เห็นประจักษ์แล้วด้วยตนเอง กระผมมีญาณอันบริสุทธิ์ หมดความสงสัย จึงได้พยากรณ์ในสำนักของท่าน[๓๓๒] กระผมรู้ขันธ์ที่เคยอยู่อาศัยในกาลก่อน ชำระทิพยจักขุ ญาณหมดจดแล้ว บรรลุประโยชน์ของตนได้แล้ว ทำ ตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเสร็จแล้ว[๓๓๓] สิกขา ๓ กระผมผู้ไม่ประมาทอยู่ได้ศึกษาดีแล้วในคำสอนของท่าน อาสวะทั้งปวงของกระผมสิ้นแล้ว บัดนี้ภพใหม่ไม่มีอีกต่อไป

[๓๓๔] ท่านเป็นผู้มีความเอ็นดู อนุเคราะห์สั่งสอนกระผมด้วย วัตรอันประเสริฐ โอวาทของท่านไม่ไร้ประโยชน์ กระผม ได้ศึกษาอยู่ในสำนักของท่าน

จบ ๓. คิริมานันทเถรคาถา