๘. มิคชาลเถรคาถา เล่ม ๒๖

๘ สุเทสิโต จกฺขุมตา พุทฺเธนาทิจฺจพนฺธุนา

สพฺพสํโยชนาตีโต สพฺพวฏฺฏวินาสโน

นิยฺยานิโก อุตฺตรโณ ตณฺหามูลวิโสสโน

วิสมูลํ อาฆาตนํ เภตฺวา ๒ ปาเปติ นิพฺพุตึ

อญฺญาณมูลเภทาย กมฺมยนฺตวิฆาฏโน

วิญฺญาณานํ ปริคฺคเห ญาณวชิรนิปาตโน

เวทนานํ วิญฺญาปโน อุปาทานปฺปโมจโน

ภวํ องฺคารกาสสว ญาเณน อนุปสฺสโน ๓

มหารโส สุคมฺภีโร ชรามจฺจุนิวารโณ

อริโย อฏฺฐงฺคิโก มคฺโค ทุกฺขูปสมโน สิโว

กมฺมํ กมฺมนฺติ ญตฺวาน วิปากญฺจ วิปากโต

ปฏิจฺจุปฺปนฺนธมฺมานํ ยถาวาโลกทสฺสโน

มหาเขมงฺคโม สนฺโต ปริโยสานภทฺทโกติ ฯ

มิคชาโล เถโร ฯ

๑ ม. ยุ. อนาทิยาโน ฯ ๒ ยุ. เฉตฺวา ฯ ๓ สี. ม. ยุ. อนุปสฺสโก ฯ

ธรรมอันก้าวล่วงสังโยชน์ทั้งปวง เป็นธรรมยังวัฏฏะให้พินาศหมดสิ้นเป็นเครื่องนำออกไปจากสงสาร เป็นเครื่องข้ามพ้นสงสาร ทำรากตัณหาให้เหี่ยวแห้ง อันพระพุทธเจ้าผู้เป็นเผ่าแห่งพระอาทิตย์ ผู้มีพระจักษุทรงแสดงดีแล้ว ทำลายกรรมกิเลสเครื่องก่อภพก่อชาติ อันมีรากเป็นพิษแล้ว ทำให้เราถึงความดับสนิท ธรรมอันเป็นเครื่องกำจัดกรรมให้สิ้นสุด อันพระพุทธเจ้าทรงแสดงแล้ว เพื่อทำลายรากเหง้าแห่งอวิชชามารเพียงดังแก้ววิเชียรเป็นเครื่องยังวิญญาณให้ตกไป ปรากฏแก่เราในการกำหนดถือวิญญาณทั้งหลาย ธรรมเครื่องปราศจากเวทนา ปลดเปลื้องอุปาทาน อันเป็นเครื่องพิจารณาเห็นภพดุจหลุมถ่านเพลิงด้วยญาณ มีรสมาก ลึกซึ้ง เป็นธรรมห้ามความแก่ความตายให้เกิดแก่เรา อริยมรรคอันประกอบด้วยองค์ ๘ เป็นทางสงบทุกข์ ปลอดโปร่ง พระผู้มีพระภาคทรงแสดงแล้ว ธรรมอันเป็นเครื่องเห็นโลกตามความเป็นจริง ให้ถึงความปลอดโปร่งเป็นอันมาก เจริญในที่สุด พระพุทธเจ้าผู้มีพระจักษุ ทรงรู้กรรมว่าเป็นกรรม ทรงรู้จักวิบากโดยความเป็นวิบาก แห่งธรรมอันอาศัย

กันและกันเกิดขึ้น ทรงแสดงดีแล้ว.