๑. ทาสีวิมาน เล่ม ๒๖

๒. จิตตลตาวรรค

๑. ทาสิวิมาน

ว่าด้วยผลบุญที่ทำให้ไปเกิดในทาสีวิมาน

{๑๘}(พระมหาโมคคัลลานเถระถามว่า)

[๑๕๗] ท่านมีหมู่นางเทพนารีห้อมล้อม เที่ยวชมไปโดยรอบ ในสวนจิตรลดาวันอันน่ารื่นรมย์ประดุจท้าวสักกเทวราช ยังทิศทั้งปวงให้สว่างไสวเหมือนดาวประกายพรึกฉะนั้น[๑๕๘] ท่านมีวรรณะเช่นนี้เพราะบุญอะไร อิฏฐผลย่อมสำเร็จ แก่ท่านในที่นี้เพราะบุญอะไร อนึ่ง โภคะอันเป็นที่รัก แห่งใจ ทุกสิ่งทุกอย่างเกิดขึ้นแก่ท่านเพราะบุญอะไร[๑๕๙] ดูก่อนแม่เทพธิดาผู้มีอานุภาพมาก อาตมาขอถามท่าน ครั้งเมื่อท่านเกิดเป็นมนุษย์ได้ทำบุญอะไรไว้ ท่านนั้น มี อานุภาพรุ่งเรืองอย่างนี้ และรัศมีของท่านสว่างไสว ไปทั่วทุกทิศเพราะบุญอะไร[๑๖๐] นางเทพธิดานั้นถูกพระโมคคัลลานเถระถามแล้ว มีใจ ยินดี ได้พยากรณ์ปัญหาแห่งผลกรรมที่ถูกถามนั้นว่า

[๑๖๑] เมื่อครั้งดิฉันเกิดเป็นมนุษย์ในหมู่มนุษย์ ได้เป็นทาสี รับใช้คนอื่นอยู่ในตระกูล

[๑๖๒] ดิฉันนั้นเป็นอุบาสิกาของพระสมณโคดมผู้ทรงมีพระจักษุผู้เรืองพระยศ การออกไปจากกิเลสได้เกิดมีแก่ดิฉันนั้น ในศาสนาของพระสมณโคดมผู้คงที่เพราะมีมนสิการมั่นอยู่ในจิตว่า