๗. ภัททิยกาลิโคธาปุตตเถรคาถา เล่ม ๒๖

ยา ตํ เม หตฺถิคีวาย สุขุมา วตฺถา ปธาริตา

สาลีนํ โอทโน ภุตฺโต สุจิมํสูปเสจโน.

ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ (เมื่อก่อน) ข้าพระองค์

เมื่อจะไปไหน นั่งคอช้างไป

เมื่อจะนุ่งห่มผ้า ก็นุ่งห่มผ้าเนื้อละเอียด

เมื่อจะบริโภค ก็บริโภคแต่ข้าวสาลีที่ราดด้วยเนื้ออันสะอาด

โสชฺช ภทฺโท สาตติโก อุญฺฉาปตฺตาคเต รโต

ฌายติ อนุปาทาโน ปุตฺโต โคธาย ภทฺทิโย.

บัดนี้ ข้าพระองค์มีนามว่าภัททิยะ

เป็นโอรสของพระนางกาฬิโคธา

เป็นผู้เจริญ มีความเพียรต่อเนื่อง

ยินดีในอาหารที่บิณฑบาตได้มา ไม่ยึดมั่น เพ่งพินิจอยู่

ปํสุกูลี สาตติโก อุญฺฉาปตฺตาคเต รโต

ฌายติ อนุปาทาโน ปุตฺโต โคธาย ภทฺทิโย.

ข้าพระองค์มีนามว่าภัททิยะ เป็นโอรสของพระนางกาฬิโคธา

ถือการนุ่งห่มผ้าบังสุกุลเป็นวัตร มีความเพียรต่อเนื่อง

ยินดีในอาหารที่บิณฑบาตได้มา ไม่ยึดมั่น เพ่งพินิจอยู่

ปิณฺฑปาตี สาตติโก ฯเปฯ

ฯลฯ ถือการเที่ยวบิณฑบาตเป็นวัตร

มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

เตจีวรี สาตติโก ฯเปฯ

ฯลฯ ถือการครองผ้า ๓ ผืนเป็นวัตร

มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

สปทานจารี สาตติโก ฯเปฯ

ฯลฯ ถือการเที่ยวบิณฑบาตตามลำดับตรอกเป็นวัตร

มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

เอกาสนี สาตติโก ฯเปฯ

ฯลฯ ถือการฉันหนเดียวเป็นวัตร มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

ปตฺตปิณฺฑี สาตติโก ฯเปฯ

ฯลฯ ถือการฉันในบาตรเป็นวัตร มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

ขลุปจฺฉาภตฺตี สาตติโก ฯเปฯ

ฯลฯ ถือการห้ามอาหารที่เขานำมาถวายภายหลังฉันเป็นวัตร

มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

อารญฺญิโก สาตติโก ฯเปฯ

ฯลฯ ถือการอยู่ป่าเป็นวัตร มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

รุกฺขมูลิโก สาตติโก ฯเปฯ

ฯลฯ ถือการอยู่โคนไม้เป็นวัตร มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

อพฺโภกาสี สาตติโก ฯเปฯ

ฯลฯ ถือการอยู่กลางแจ้งเป็นวัตร มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

โสสานิโก สาตติโก ฯเปฯ

ฯลฯ ถือการอยู่ป่าช้าเป็นวัตร มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

ยถา สนฺถติโก สาตติโก ฯเปฯ

ฯลฯ ถือการอยู่ในเสนาสนะตามที่ท่านจัดให้เป็นวัตร

มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

เนสชฺชิโก สาตติโก ฯเปฯ

ฯลฯ ถือการนั่งเป็นวัตร มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

อปฺปิจฺโฉ สาตติโก ฯเปฯ

ฯลฯ มีความปรารถนาน้อย มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

สนฺตุฏฺโฐ สาตติโก ฯเปฯ

ฯลฯ มีความสันโดษ มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

ปวิวิตฺโต สาตติโก ฯเปฯ

ฯลฯ ชอบสงัด มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

อสํสฏฺโฐ สาตติโก ฯเปฯ

ฯลฯ ไม่คลุกคลีด้วยหมู่คณะ มีความเพียรต่อเนื่อง ฯลฯ

อารทฺธวีริโย สาตติโก อุญฺฉาปตฺตาคเต รโต

ฌายติ อนุปาทาโน ปุตฺโต โคธาย ภทฺทิโย.

ข้าพระองค์มีนามว่าภัททิยะ เป็นโอรสของพระนางกาฬิโคธา

ปรารภความเพียร มีความเพียรต่อเนื่อง

ยินดีในอาหารที่บิณฑบาตได้มา

ไม่มีความยึดมั่น เพ่งพินิจอยู่

หิตฺวา สตปลํ กํสํ โสวณฺณํ สตราชิกํ

อคฺคหึ มตฺติกาปตฺตํ อิทํ ทุติยาภิเสจนํ.

ข้าพระองค์ได้ละทิ้งจานทองคำลวดลายวิจิตร

หนักร้อยปละมาใช้แทนบาตรดิน

นี้เป็นการอภิเษกครั้งที่สอง

อุจฺเจ มณฺฑลิปากาเร ทฬฺหมฏฺฏาลโกฏฺฐเก

รกฺขิโต ขคฺคหตฺเถหิ อุตฺตสํ วิหรึ ปุเร.

เมื่อก่อน ข้าพระองค์มีหมู่ทหาร

ถือดาบคอยคุ้มครองรักษาอยู่ในพระนคร

ซึ่งมีป้อมและซุ้มประตูอย่างแข็งแรง

ซึ่งแวดล้อมด้วยกำแพงเป็นวงกลม สูงลิ่ว อยู่อย่างหวาดระแวง

โสชฺช ภทฺโท อนุตฺราสี ปหีนภยเภรโว

ฌายติ วนโมคยฺห ปุตฺโต โคธาย ภทฺทิโย.

บัดนี้ ข้าพระองค์มีนามว่าภัททิยะ เป็นโอรสของพระนางกาฬิโคธา

เป็นผู้เจริญ ไม่หวาดระแวง ละความหวาดกลัวภัยเสียได้

มาสู่ป่า เพ่งพินิจอยู่

สีลกฺขนฺเธ ปติฏฺฐาย สตึ ปญฺญญฺจ ภาวยํ

ปาปุณึ อนุปุพฺเพน สพฺพสํโยชนกฺขยนฺติ.

ภทฺทิโย กาฬิโคธาย ปุตฺโต เถโร.

ดำรงมั่นอยู่ในกองศีล เจริญสติและปัญญาอยู่

ได้บรรลุความสิ้นสังโยชน์ทั้งหมดแล้ว โดยลำดับ