พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๕
๘. วัชชิตเถรคาถา เล่ม ๒๖
Text layerBuddha’s wordsItems ๓๐๕ (Royal Thai)8/9 in วรรคที่ ๕4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๕ วัชชิตเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 51 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 26, pp. 406–406
[๒๑๔] ดูก่อนจิต เราขอบอกสถานที่นั้นว่าเป็นโทษ และขอบอกสถานที่นั้นว่าเป็นที่ประทุษร้ายจิต พระศาสดา ที่หาได้ โดยยากท่านก็ได้แล้ว ท่านอย่าชักชวนเราไปในทางฉิบหายเลย
๘. ว้ชชิตเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับการรู้อริยสัจ
นัยว่า ท่านพระวัชชิตเถระ (เมื่อระลึกถึงอดีตชาติของตน) ได้ภาษิตคาถาไว้ ๒ คาถาอย่างนี้ว่า
{๓๐๕}[๒๑๕] เมื่อเรายังเป็นปุถุชนมืดมนอยู่ ยังไม่เห็นอริยสัจ จึงได้เวียนว่ายตายเกิดอยู่ในคติทั้งหลายตลอดกาลนาน
[๒๑๖] บัดนี้เราเป็นผู้ไม่ประมาทแล้ว กำจัดสังสารวัฏได้แล้ว คติทั้งปวงเราก็ตัดขาดแล้ว บัดนี้ภพใหม่ไม่มีอีกต่อไป
๙. สันธิตเถรคาถา
สุภาษิตสรรเสริญอนิจจสัญญา
นัยว่า ท่านพระสันธิตเถระ (เมื่อประกาศการบรรลุคุณวิเศษของตน) ได้ภาษิตคาถาไว้ ๒ คาถาอย่างนี้ว่า
{๓๐๖}[๒๑๗] เราเป็นผู้มีสติ ได้อนิจจสัญญาอย่างหนึ่งอันสหรคตด้วย พุทธานุสติที่โคนอัสสัตถพฤกษ์อันสว่างไสวไปด้วยแสง แห่งแก้วมณี งามสะพรั่ง
End of ๘. วัชชิตเถรคาถา