พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๕
๘. วัชชิตเถรคาถา เล่ม ๒๖
Text layerBuddha’s wordsItems ๓๐๕ (Royal Thai)8/9 in วรรคที่ ๕4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
_______
๘. วชฺชิตตฺเถรคาถา
๘. วัชชิตเถรคาถา
ภาษิตของพระวัชชิตเถระ
(พระวัชชิตเถระระลึกชาติก่อนของตนได้ จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๕ วัชชิตเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 51 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 305–305 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 371–372
สํสรํ ทีฆมทฺธานํ คตีสุ ปริวตฺติสํ
อปสฺสํ อริยสจฺจานิ อนฺธภูโต (๑) ปุถุชฺชโน.
- 1ม. อนฺธีภูโต
เราเป็นปุถุชนมืดมนอยู่ เมื่อไม่เห็นอริยสัจ
จึงได้ท่องเที่ยววนเวียนไปมาในคติทั้งหลายตลอดกาลนาน
ตสฺส เม อปฺปมตฺตสฺส สํสารา วินฬีกตา
สพฺพา คตี สมุจฺฉินฺนา นตฺถิทานิ ปุนพฺภโวติ.
วชฺชิโต เถโร.
เรานั้นไม่ประมาทแล้ว
กำจัดกรรมกิเลสที่ได้ชื่อว่าสงสารได้แล้ว
เราตัดคติทั้งปวงขาดแล้ว บัดนี้ไม่มีการเกิดอีก
End of ๘. วัชชิตเถรคาถา