๒. สิวกเถรคาถา เล่ม ๒๖

๒. สิวกเถรคาถา

สุภาษิตเย้ยตัณหา

นัยว่า ท่านพระสิวกเถระได้ภาษิตคาถาไว้ ๒ คาถาอย่างนี้ว่า

{๒๘๙}[๑๘๓] เรือนคืออัตภาพที่เกิดในภพนั้นๆ บ่อย ๆ เป็นของไม่เที่ยง เราแสวงหานายช่างทำเรือนอยู่ เมื่อยังไม่พบ จึงเวียนว่าย ตายเกิดอยู่หลายภพหลายชาติ ความเกิดเป็นทุกข์รํ่าไป[๑๘๔] ช่างเรือนเอ๋ย เราพบท่านแล้ว ท่านจะไม่ได้สร้างเรือนอีก ซี่โครงทุกซี่ของท่านเราหักหมดแล้ว ยอดเรือนเราก็รื้อทิ้งแล้ว จิตของเราถูกเราทำให้ปราศจากเขตแดนแล้ว จักดับอยู่ในภพนี้เอง

๓. อุปวาณเถรคาถา

สุภาษิตสรรเสริญพระพุทธองค์

นัยว่า ท่านพระอุปวาณเถระ ได้ภาษิตคาถาไว้ ๒ คาถาอย่างนี้ว่า

{๒๙๐}[๑๘๕] ดูก่อนพราหมณ์ พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้เป็นพระอรหันต์ เสด็จไปดีแล้วในโลก เป็นมุนี ถูกลมเบียดเบียนแล้ว ถ้าท่านมีนํ้าร้อน ขอจงถวายแด่พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้เป็นมุนีเถิด