๘. กิมพิลเถรคาถา เล่ม ๒๖

ปาจีนวํสทายมฺหิ สกฺยปุตฺตา สหายกา

ปหายนปฺปเก โภเค อุญฺฉาปตฺตาคเต รตา.

พระศากยบุตรทั้งหลายซึ่งเป็นสหายกันในปาจีนวังสทายวัน

พากันละทิ้งโภคะไม่น้อย มายินดีในการเที่ยวแสวงหาบิณฑบาต

อารทฺธวีริยา ปหิตตฺตา นิจฺจํ ทฬฺหปรกฺกมา

รมนฺติ ธมฺมรติยา หิตฺวาน โลกิยํ รตินฺติ.

กิมฺพิโล (๑) เถโร.

ปรารภความเพียร มีใจเด็ดเดี่ยว

บากบั่นมุ่งมั่นเป็นนิตย์

ละความยินดีที่เป็นโลกิยะ

มายินดีอยู่ด้วยความยินดีในธรรม