๑๑. โสณกุฏิกัณณเถรคาถา เล่ม ๒๖

อุปสมฺปทา จ เม ลทฺธา วิมุตฺโต จมฺหิ อนาสโว

โส จ เม ภควา ทิฏฺโฐ วิหาเร จ สหาวสึ.

เราได้อุปสมบทแล้ว เป็นผู้หลุดพ้น ไม่มีอาสวะ

ได้เฝ้าพระผู้มีพระภาคพระองค์นั้น

และได้อยู่ร่วมกับพระองค์ในพระวิหาร

พหุเทว รตฺตึ ภควา อพฺโภกาเสตินามยิ

วิหารกุสโล สตฺถา วิหารํ ปาวิสี ตทา.

พระผู้มีพระภาคประทับอยู่กลางแจ้งหลายราตรีนั่นเทียว

คราวนั้นพระศาสดา ผู้ทรงฉลาดในธรรมเป็นเครื่องอยู่

ได้เสด็จเข้าไปสู่พระวิหาร

สนฺถริตฺวาน สงฺฆาฏึ เสยฺยํ กปฺเปสิ โคตโม

สีโห เสลคุหายํว ปหีนภยเภรโว.

พระโคดมได้ทรงลาดผ้าสังฆาฏิ

สำเร็จสีหไสยาสน์ ละความขลาดกลัวได้แล้ว

เหมือนราชสีห์นอนอยู่ในถ้ำภูเขา

ตโต กลฺยาณวากฺกรโณ สมฺมาสมฺพุทฺธสาวโก

โสโณ อภาสิ สทฺธมฺมํ พุทฺธเสฏฺฐสฺส สมฺมุขา.

จากนั้น โสณสาวกของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

ผู้กล่าววาจาไพเราะ

ได้กล่าวพระสัทธรรมถวาย

เบื้องพระพักตร์พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐ

ปญฺจกฺขนฺเธ ปริญฺญาย ภาวยิตฺวาน อญฺชสํ

ปปฺปุยฺย ปรมํ สนฺตึ ปรินิพฺพายิสฺสตฺยนาสโวติ. (๑)

โสโณ กุฏิกณฺโณ เถโร.

กำหนดรู้เบญจขันธ์

ทำอริยมรรคมีองค์ ๘ อันเป็นทางตรงให้เจริญ

บรรลุนิพพานอันสงบอย่างยิ่ง

จักเป็นผู้ไม่มีอาสวะ ปรินิพพาน