๑๓. สิริมัณฑเถรคาถา เล่ม ๒๖

ฉนฺนมติวสฺสติ วิวฏํ นาติวสฺสติ

ตสฺมา ฉนฺนํ วิวเรถ เอวนฺตํ นาติวสฺสติ.

ทุจริตที่ปิดบังไว้ย่อมรั่วรด ที่เปิดเผยย่อมไม่รั่วรด

เพราะฉะนั้น ควรเปิดเผยทุจริตที่ปิดไว้นั้นเสีย

ทุจริตที่เปิดเผยนั้น จะไม่รั่วรดได้ด้วยอาการอย่างนี้

มจฺจุนาพฺภาหโต (๑) โลโก ชราย ปริวาริโต

ตณฺหาสลฺเลน โอติณฺโณ อิจฺฉาธูปายิโต สทา.

สัตว์โลกถูกมัจจุราชคอยขจัด ถูกชรารุมล้อม

ถูกลูกศรคือตัณหาคอยทิ่มแทง

ทั้งถูกความอยากแผดเผาตลอดกาล

มจฺจุนาพฺภาหโต๑ โลโก ปริกฺขิตฺโต ชราย จ

หญฺญติ นิจฺจมตฺตาโณ ปตฺตทณฺโฑว ตกฺกโร.

สัตว์โลก ถูกมัจจุราชคอยขจัด และถูกชรารุมล้อม

ไม่มีที่พึ่ง ถูกเบียดเบียนอยู่เป็นนิตย์

เหมือนโจรถูกลงอาชญา

อาคจฺฉนฺตคฺคิขนฺธาว มจฺจุ พฺยาธิ ชรา ตโย

ปจฺจุคฺคนฺตุํ พลํ นตฺถิ ชโว นตฺถิ ปลายิตุํ.

ชรา พยาธิ มรณะ ทั้ง ๓ เปรียบเหมือนกองไฟ

ย่อมมาย่ำยีสัตว์โลกนี้

สัตว์โลกนี้ ไม่มีกำลังที่จะต่อสู้

ทั้งไม่มีความเร็วที่จะหนีไป

อโมฆํ ทิวสํ กยิรา อปฺเปน พหุเกน วา

ยํ ยํ วิชหเต รตฺตึ (๑) ตทูนํ ตสฺส ชีวิตํ.

บุคคลควรทำวันคืนไม่ให้ไร้ประโยน์

ด้วยการใส่ใจถึงวิปัสสนาไม่ว่าน้อยหรือมาก

ชีวิตของผู้ที่ผ่านวันคืนไปเท่าใด

ก็เป็นอันพร่องไปเท่านั้น

จรโต ติฏฺฐโต วาปิ อาสีนสยนสฺส วา

อุเปติ จริมา รตฺติ น เต กาโล ปมชฺชิตุนฺติ.

สิริมณฺโฑ (๑) เถโร.

วันคืนสุดท้าย ย่อมคืบคลานเข้าไปใกล้บุคคล

ทุกอิริยาบถ คือ ยืน เดิน นั่ง หรือนอน

เพราะฉะนั้น ท่านไม่พึงประมาทกาลเวลา