พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · พุทธวงศ์
๑๒. สุชาตพุทธวงศ์ เล่ม ๓๓
Text layerBuddha’s wordsItems ๑๓ (Royal Thai)13/28 in พุทธวงศ์4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย พุทธวงศ์ สุชาตพุทธวงศ์ (Royal Thai Volume 33 · Mahachula Volume 33 · Mahamakut Volume 73 · Chaloem Phrakiat Volume 33)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 33, pp. 540–544
[๒๘] ในขณะนั้น สัตว์ทั้งหลายมีอายุ ๙๐,๐๐๐ ปี พระองค์ทรงดำรงพระชนมายุอยู่เท่านั้น ทรงช่วยให้หมู่ชนข้ามพ้นวัฏฏสงสารได้เป็นอันมาก[๒๙] พระศาสนาของพระองค์คับคั่งไปด้วยพระอรหันต์ทั้งหลายซึ่งล้วนแต่เป็นผู้ได้วิชชา ๓ อภิญญา ๖ และบรรลุพละ ผู้คงที่
[๓๐] แม้ท่านทั้งหมดนั้นล้วนมียศมากนับไม่ได้ หลุดพ้นแล้ว ไม่มีอุปธิ แสดงแสงสว่างแห่งญาณแล้วนิพพาน
[๓๑] พระพุทธสุเมธชินเจ้าผู้ประเสริฐเสด็จปรินิพพาน ณ เมธาราม พระธาตุของพระองค์แผ่กว้างไปในประเทศนั้น ๆ ฉะนี้แล
จบ สุเมธพุทธวงศ์ ที่ ๑๑
๑๔. สุชาตพุทธวงศ์
ว่าด้วยพระประวัติพระสุชาตพุทธเจ้า
{๑๓} [๑] ในมัณฑกัปนั้นแล มีพระพุทธเจ้าผู้ทรงเป็นพระนายกของโลกพระนามว่าสุชาตะ มีพระหนุดังคางราชสีห์ มีพระองค์งดงามมีพระคุณประมาณไม่ได้ ยากที่จะเทียมถึง
- ๑บรรลุพละ ในที่นี้หมายถึงเป็นผู้ประกอบด้วยอิทธิพละ กำลังแห่งฤทธิ์ (ขุ.พุทฺธ.อ. ๒๙๓)
- ๒ไม่มีอุปธิ หมายถึงเป็นผู้ปราศจากอุปธิ (คำว่า อุปธิ หมายถึงสภาวะอันเป็นที่ตั้งที่ทรงไว้แห่งทุกข์หรือสิ่งนุงนังระคนด้วย กิเลสและหอบทุกข์ไว้) ๔ อย่าง คือ (๑) เบญจขันธ์ (๒) กิเลส (๓) อภิสังขาร (๔) กามคุณ ๕ (วิ.อ. ๓/๒๗, ม.มู.อ. ๒/๗๘, ม.ม.อ. ๑๒๖, ม.อุ.อ. ๓๗,๒๑๙, สํ.ส.อ. ๓๑,๑๖๖, องุ.ทุก.อ. ๕,ขุ.อุ.อ.๑๑๙.ขุ.อิติ.อ.๒๐๙,ขุ.สุ.อ.๑/๔๑,ขุ.เปต.อ.๒๔๕,ขุ.ปฏิ.อ.๒/๒๘๓,ขุ.พุทฺธ.อ.๒๙๓
[๒] พระองค์ทรงงามรุ่งเรืองด้วยพระสิริทุกเมื่อดังดวงจันทร์ หมดจดปราศจากมลทินเหมือนดวงอาทิตย์ส่องแสง[๓] พระสัมพุทธเจ้าทรงบรรลุพระโพธิญาณอันอุดมบริสุทธิ์แล้วทรงประกาศพระธรรมจักร ณ สุมังคลนคร[๔] เมื่อพระสุชาตพระนายกของโลกทรงแสดงธรรมอันประเสริฐ ครั้งที่ ๑ ในพระธรรมเทศนา สัตว์ได้ตรัสรู้ ๘๐โกฏิ[๕] ครั้งที่ ๒ ในกาลเมื่อพระองค์เสด็จเข้าพรรษา ณ เทวโลก ธรรมาภิสมัยได้มีแก่ทวยเทพ ๓,๗๐๐,๐๐๐[๖] ครั้งที่ ๓ ในกาลเมื่อพระองค์เสด็จเข้าไปยังสำนักพระพุทธบิดาธรรมาภิสมัยได้มีแก่สัตว์ ๖,๐๐๐,๐๐๐[๗] พระสุชาตผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ทรงมีการประชุมภิกษุขีณาสพผู้ปราศจากมลทิน มีจิตสงบระงับ
ผู้คงที่ ๓ ครั้ง[๘] ครั้งที่ ๑ พระภิกษุเหล่านั้นล้วนแต่บรรลุอภิญญาพละ ผู้ไม่ไปในภพน้อยภพใหญ่ มาประชุมกันจำนวน ๖,๐๐๐,๐๐๐ รูป[๙] ครั้งที่ ๒ ในกาลนั้นพระชินเจ้าเสด็จลงจากเทวโลก พระสาวกขีณาสพมาประชุมกันจำนวน ๕,๐๐๐,๐๐๐ รูป[๑๐] ครั้งที่ ๓ พระอัครสาวกของพระสัมพุทธเจ้าผู้องอาจในหมู่นรชนเข้าเฝ้าพร้อมด้วยพระขีณาสพจำนวน ๔๐๐,๐๐๐ รูป[๑๑] สมัยนั้น เราเป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้มีรี้พลมาก เป็นใหญ่ในทวีปทั้ง ๔ เหาะไปในอากาศ[๑๒] เรานั้น เห็นความอัศจรรย์อันให้เกิดขนพองสยองเกล้าที่ไม่เคยมีแล้วในโลก จึงเข้าไปถวายบังคมพระสัมพุทธเจ้าพระนามว่าสุชาตะ ผู้ทรงเป็นพระนายกของโลก
[๑๓] เราถวายราชสมบัติใหญ่ในทวีปทั้ง ๔ และรัตนะ ๗ ประการ อันประเสริฐในพระพุทธเจ้าแล้วออกบวชในสำนักของพระองค์
[๑๔] พวกคนรักษาอารามในชนบทนําบิณฑบาต เสนาสนะ และคิลานปัจจัยมากวายแก่ภิกษุสงฆ์เนือง ๆ
[๑๕-๑๖] แม้พระพุทธเจ้าผู้เป็นใหญ่ในหมื่นโลกธาตุพระองค์นั้นก็ทรงพยากรณ์เราในกาลนั้นว่า “ใน ๓๐,๐๐๐ กัป ผู้นี้จักได้เป็นพระพุทธเจ้าในโลก .. ข้ามแม่น้ำใหญ่ฉะนั้น”[๑๗] เราได้ฟังพระพุทธพยากรณ์นั้นแล้วทำความยินดีให้เกิดอย่างยิ่ง ได้อธิษฐานวัตรในการบำเพ็ญบารมี ๑๐ ทัศให้ยิ่งขึ้น
[๑๘] เราเล่าเรียนพระสูตรและพระวินัยอันเป็นนวังคสัตถุศาสน์ทั้งปวง แล้วทำพระศาสนาของพระพิชิตมารให้งดงาม
[๑๙] เราเป็นผู้ไม่ประมาทในคำสั่งสอนนั้น เจริญพรหมวิหารภาวนา ถึงความสำเร็จในอภิญญาแล้วได้เข้าถึงพรหมโลก
[๒๐] มีพระนครชื่อว่าสุมังคละ พระมหากษัตริย์พระนามว่าอุคคตะ เป็นพระชนกของพระสุชาตพุทธเจ้าผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ พระชนนีพระนามว่าปภาวดี[๒๑] พระองค์ทรงครอบครองเหย้าเรือนอยู่ ๙๐,๐๐๐ ปี ทรงมีปราสาทที่สูงส่ง ๓ องค์ ชื่อสิริ ๑ อุปสิริ ๑ จันทะ ๑
[๒๒] มีนางสนมกำนัลใน ๒๓,๐๐๐ นาง ล้วนประดับประดาสวยงาม พระมเหสีพระนามว่าสิรินันทา พระราชโอรสพระนามว่าอุปเสนะ
- ๑...ข้อความที่ว่างไว้เหมือนกับข้อ ๖๒-๗๔ แห่งสุเมธปัตถนากถา (หน้า ๔๙๑-๔๙๓ ในเล่มนี้)
[๒๓] พระชินเจ้าทรงเห็นนิมิต ๔ ประการจึงเสด็จออกผนวชด้วยอัศวราชยานพระที่นั่งต้น ทรงบำเพ็ญเพียรอยู่ ๙ เดือนเต็ม[๒๔] พระสุชาตมหาวีรเจ้าพระนายกของโลกอันพรหมทูลอาราธนาแล้ว ทรงประกาศพระธรรมจักร ณ สุมังคลอุทยานอันประเสริฐ[๒๕] ทรงมีพระสุทัสสนเถระและพระสุเทวเถระเป็นพระอัครสาวก ทรงมีพระเถระชื่อว่านารทะเป็นพุทธอุปัฏฐาก[๒๖] พระนาคาเถรีและพระนาคสมานาเถรีเป็นพระอัครสาวิกา ต้นโพธิที่ตรัสรู้ของพระองค์เรียกกันว่าต้นไผ่ใหญ่[๒๗] และต้นไม้นั้นลำต้นแข็ง ไม่มีโพรง มีใบหนาแน่น ลำต้นตรง มีขนาดใหญ่ น่าดูน่าชม น่ารื่นรมย์ใจ[๒๘] ลำต้นหนึ่ง ๆ เจริญงอกงามแล้วแตกกิ่งสาขาออกไป ต้นไม้นั้นงดงามเหมือนกำหางนกยูงที่มัดไว้ดีแล้วฉะนั้น[๒๙] ต้นไม้นั้นไม่มีหนาม แม้ช่องใหญ่ก็ไม่มี มีกิ่งชิดไม่ห่าง มีเงาทึบน่ารื่นรมย์ใจ
[๓๐] สุทัตตอุบาสกและจิตตอุบาสกเป็นอัครอุปัฏฐาก สุภัททาอุบาสิกาและปทุมาอุบาสิกาเป็นอัครอุปัฏฐายิกา[๓๑] พระชินเจ้าพระองค์นั้นสูง ๕๐ ศอก ทรงประกอบด้วยพระอาการอันประเสริฐและพระคุณทุกอย่าง[๓๒] ทรงมีพระรัศมีหาที่เสมอเหมือนมิได้ ซ่านออกโดยรอบ ไม่มีประมาณ ไม่มีเทียบเคียง หาอุปมาเปรียบมิได้[๓๓] ในขณะนั้น สัตว์ทั้งหลายมีอายุ ๙๐,๐๐๐ ปี พระองค์ทรงดำรงพระชนมายุอยู่เท่านั้น ทรงช่วยให้หมู่ชนข้ามพ้นวัฎฏสงสารได้เป็นอันมาก
[๓๔] ในกาลนั้น พระศาสนางามวิจิตรด้วยพระอรหันต์ทั้งหลาย ดังคลื่นในสมุทรสาคร เหมือนดาวในท้องฟ้าฉะนั้น (พระศาสนาของพระชินเจ้าคับคั่งด้วยพระอรหันต์ทั้งหลายผู้บรรลุวิชชา ๓ อภิญญา ๖ และพละ ผู้คงที่)[๓๕] พระพุทธเจ้าพระองค์นั้นหาผู้เสมอเหมือนมิได้ และพระคุณเหล่านั้นหาเทียบเคียงมิได้อันตรธานไปหมดสิ้นแล้ว สังขารทั้งปวงว่างเปล่าหนอ
[๓๖] พระพุทธสุชาตชินเจ้าผู้ประเสริฐ เสด็จปรินิพพาน ณ เสลารามพระสถูปของพระองค์สูง ๓ คาวุต ประดิษฐานอยู่ในเสลารามนั้นฉะนี้แล
จบ สุชาตพุทธวงศ์ที่ ๑๒
๑๕. ปิยทัสสีพุทธวงศ์
ว่าด้วยพระประวัติพระปิยทัสสีพุทธเจ้า
{๑๔} [๑] สมัยต่อจากพระพุทธเจ้าพระนามว่าสุชาตะ มีพระสยัมภู พระนามว่าปิยทัสสีผู้ทรงเป็นนายกของโลก ยากที่จะเทียมทันหาผู้เสมอเหมือนมิได้ ทรงมีพระยศใหญ่[๒] แม้พระพุทธเจ้าผู้ทรงมีพระยศนับมิได้พระองค์นั้นก็ทรงรุ่งเรืองดังดวงอาทิตย์ ทรงกำจัดความมืดทั้งปวงแล้ว ทรงประกาศพระธรรมจักร
[๓] แม้พระองค์ก็ทรงสั่งสอนให้สัตว์ได้ตรัสรู้ธรรม ๓ ครั้ง ครั้งที่ ๑ ธรรมาภิสมัยได้มีแก่สัตว์ ๑๐๐,๐๐๐ โกฏิ
End of ๑๒. สุชาตพุทธวงศ์