๑๐. สังขธมนชาดก เล่ม ๒๗

ธเม ธเม นาติธเม อติธนฺตํ หิ ปาปกํ

ธนฺเตนาธิคตา โภคา เต ตาโต วิธมี ธมนฺติ ฯ

สงฺขธมนชาตกํ ทสมํ ฯ

อาสึสวคฺโค ฉฏฺโฐ ฯ

____________

ตสฺสุทฺทานํ

ยถา อิจฺฉิ ๓ ตถาหุ ทกา ถลา

สุร สาทุผโลว ๔ อลีนมโน

สํปหฏฺฐมโน จตุโร จ ตโย

สตลทฺธกโภคมเนน ทส ฯ

๑ ม. เภริวาทกชาตกํ ฯ ๒ ม. ธนฺเตน หิ ฯ ๓ ม. อิจฺฉึ ฯ ๔ ม. สาทุผโล จ ฯ

ท่านจะเป่าก็จงเป่าเถิด แต่อย่าเป่าให้เกินประมาณ เพราะการเป่าเกินประมาณเป็นการชั่วช้าของเรา โภคะที่เราได้มาเพราะการเป่าสังข์ได้ฉิบหายไป เพราะท่านเป่าสังข์เกินประมาณ.

จบ สังขธมนชาดกที่ ๑๐.

จบ อาสิงสวรรคที่ ๖.

รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. มหาสีลวชาดก ๒. จุฬชนกชาดก

๓. ปุณณปาติชาดก ๔. ผลชาดก

๕. ปัญจาวุธชาดก ๖. กัญจนขันธชาดก

๗. วารินทชาดก ๘. ตโยธรรมชาดก

๙. เภริวาทชาดก ๑๐. สังขธมนชาดก.