พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · หังสิวรรค
๒. อมราเทวีปัญหา เล่ม ๒๗
Text layerBuddha’s wordsItems ๑๑๒ (Royal Thai)2/10 in หังสิวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต หังสิวรรค อมราเทวีปัญหา (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 56 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
The Mahamakut edition prints the commentary in the same volumes as the canon, so this text includes commentary.
ไทย (มหามกุฏฯ), vol. 56, pp. 426–427
๒. อมราเทวีปัญหา
บอกใบ้หนทางไปบ้าน
[๑๑๒ ] "ร้านขายข้าวสัตตู ร้านขายน้ำส้มพะอูม
และต้นทองหลางใบมน ซึ่งมีดอกบานแล้ว มีอยู่ณ ที่ใด ท่านจงไป ณ ที่นั้นเถิด ฉันให้ของด้วย
มือใด ฉันย่อมกล่าวด้วยมือนั้น ฉันไม่ได้ให้ของ
ด้วยมือใด ฉันไม่กล่าวด้วยมือนั้น นี่เป็นหนทาง
ของบ้าน ชื่อว่า ยวมัชฌกคาม ท่านจงรู้ทางที่ฉันกล่าวปกปิดนี้เองเถิด".
จบ อมราเทวีปัญหาที่ ๒
อรรถกถาอมราเทวีปัญหาที่ ๒
อมราเทวีปัญหาแม้นี้ มีคำเริ่มต้นว่า เยน สตฺตุวิลงฺคา จดังนี้ ก็จักแจ่มแจ้งในอุมมัคคชาดกนั้นแล.
จบ อรรถกถาอมราเทวีปัญหาที่ ๒
๓. สิคาลชาดก
ว่าด้วยพราหมณ์เชื่อสุนัข
[๑๑๓] ดูก่อนพราหมณ์ ท่านเชื่อสุนัขผู้ดื่มสุรา
หรือ เพียง ๑๐๐ เบี้ยก็ไม่มี อย่าว่าถึง ๒๐๐
กหาปณะเลย".
จบ สิคาลชาดกที่ ๓
อรรถกถาสิคาลชาดกที่ ๓
พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ ณ พระเวฬุวันมหาวิหารทรงปรารภพระเทวทัต ตรัสพระธรรมเทศนานี้ มีคำเริ่มต้นว่าสทฺทหาสิ สิคาลสฺส ดังนี้ :-
ในสมัยนั้น ภิกษุทั้งหลายประชุมกันในโรงธรรม นั่งสนทนากันถึงโทษของพระเทวทัตว่า ผู้มีอายุทั้งหลาย พระเทวทัตชักชวนภิกษุประมาณ ๕๐๐ รูป ไปสู่คยาสีสประเทศ ให้ภิกษุเหล่านั้น ยึดถือลัทธิของตนว่า พระสมณโคดมตรัสข้อใด ข้อนั้นมิใช่ธรรม เรากล่าวข้อใด ข้อนี้เท่านั้นเป็นธรรม ดังนี้แล้วกระทำมุสาวาท อันถึงฐานะวิบัติ ทำลายสงฆ์ ทำอุโบสถสองครั้งในสีมาเดียวกัน. พระศาสดาเสด็จมาตรัสถามว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บัดนี้พวกเธอนั่งประชุมสนทนากันด้วยเรื่องอะไร ?
End of ๒. อมราเทวีปัญหา