๑๐. พันธนโมกขชาดก เล่ม ๒๗

อพทฺธา ตตฺถ พชฺฌนฺติ ยตฺถ พาลา ปภาสเร

พทฺธาปิ ตตฺถ มุจฺจนฺติ ยตฺถ ธีรา ปภาสเรติ ฯ

พนฺธนโมกฺขชาตกํ ทสมํ ฯ

หํสิวคฺโค ทฺวาทสโม ฯ

___________

ตสฺสุทฺทานํ

อถ คทฺรภ สตฺตุว กํสสตํ

พหุจินฺติ สาสิกายาติกร

อติเวล วิเสุํ มนาจริโยว

ธีรา ปภาสรเตน ทส ฯ

คนพาลทั้งหลายผู้ไม่ถูกผูกมัด กล่าวขึ้นในที่ใด ก็ย่อมถูกผูกมัดในที่นั้นส่วนบัณฑิต แม้ถูกผูกมัดแล้ว กล่าวขึ้นในที่ใด ก็หลุดพ้นได้ในที่นั้น.

จบ พันธนโมกขชาดกที่ ๑๐.

จบ หังสิวรรคที่ ๑๒.

_________________

รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. คัทรภปัญหา ๒. อมราเทวีปัญหา

๓. สิคาลชาดก ๔. มิตจินติชาดก

๕. อนุสาสิกชาดก ๖. ทุพพจชาดก

๗. ติตติรชาดก ๘. วัฏฏกชาดก

๙. อกาลราวิชาดก ๑๐. พันธนโมกขชาดก.