พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · วรุณวรรค
๙. ขรัสสรชาดก เล่ม ๒๗
Text layerBuddha’s wordsItems ๗๙ (Royal Thai)9/10 in วรุณวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
๗๙. ขรสฺสรชาตก (๙)
๙. ขรัสสรชาดก (๗๙)
ว่าด้วยเสียงดังอึกทึกครึกโครม
(พระโพธิสัตว์กล่าวคาถานี้ตำหนิกำนันผู้ร่วมมือกับพวกโจรปล้นชาวบ้านว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต วรุณวรรค ขรัสสรชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 56 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 19–19 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 32–33
ยโต วิลุตฺตา จ หตา จ คาโว
ทฑฺฒานิ เคหานิ ชโน จ นีโต
อถาคมา ปุตฺตหตาย ปุตฺโต
ขรสฺสรํ เฑณฺฑิมํ (๑) วาทยนฺโตติ.
ขรสฺสรชาตกํ นวมํ.
- 1ฉ. ฑิณฺฑิมํ, ม. ฑินฺทิมํ
คราวใด ชาวบ้านถูกปล้น ฝูงโคถูกเชือด
บ้านเรือนถูกเผาวอดวาย ผู้คนถูกเกณฑ์ไป
จึงมาตีกลองจนอึกทึกครึกโครม
ขรัสสรชาดกที่ ๙ จบ
- 1ลูกที่ถูกแม่ทอดทิ้ง หมายถึงลูกที่ทำชั่ว เป็นคนหน้าด้าน เพราะขาดหิริโอตตัปปะ ชื่อว่าไม่มีแม่ ถึงแม่ ยังมีชีวิตอยู่ เขาก็ไม่ตั้งอยู่ในฐานะเป็นลูก(ถูกตัดแม่ตัดลูก) (ขุ.ชา.อ. ๒/๗๙/๑๕๖)
End of ๙. ขรัสสรชาดก