arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา · เอกกนิบาต

๑๘. สังฆาเถรีคาถา เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๑๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๘/๑๘ ในเอกกนิบาตมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

_______

๑๘. สงฺฆาเถรีคาถา

๑๘. สังฆาเถรีคาถา

ภาษิตของพระสังฆาเถรี

พระสังฆาเถรี(รับพระพุทธโอวาทแล้วได้กล่าวภาษิตนี้ว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา เอกกนิบาต สังฆาเถรีคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๖ หน้า ๔๓๒–๔๓๓ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๖ หน้า ๕๕๖–๕๕๖

บาลี (มหาจุฬาฯ)

หิตฺวา ฆเร ปพฺพชิตฺวา หิตฺวา ปุตฺตํ ปสุํ ปิยํ

หิตฺวา ราคญฺจ โทสญฺจ อวิชฺชญฺจ วิราชิย

สมูลํ ตณฺหํ อพฺพุยฺห อุปสนฺตามฺหิ นิพฺพุตาติ.

สงฺฆา เถรี. เอกกนิปาโต นิฏฺฐิโต.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เราละเรือน บุตร และสัตว์เลี้ยงซึ่งเป็นที่รัก บวชแล้ว

ละราคะโทสะ และคลายอวิชชาเสีย

ถอนตัณหาพร้อมทั้งมูลรากได้แล้ว

เป็นผู้สงบระงับ ดับสนิทแล้ว

เอกกนิบาต จบ

จบ ๑๘. สังฆาเถรีคาถา