พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา · เอกกนิบาต
๑๒. ธรรมทินนาเถรีคาถา เล่ม ๒๖
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๑๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๒/๑๘ ในเอกกนิบาตมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๑๒. ธรรมทินนาเถรีคาถา
สุภาษิตแสดงการบรรลุนิพพาน
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา เอกกนิบาต ธรรมทินนาเถรีคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
บาลี (สยามรัฐ)
๑๒ ฉนฺทชาตา อวสายี ๑ มนสา จ ผุฏฺฐา ๒ สิยา
กาเมสุ อปฺปฏิพทฺธจิตฺตา อุทฺธํโสตาติ วุจฺจติ ฯ
ธมฺมทินฺนา ฯ
ฉบับหลวง
เราเป็นผู้มีฉันทะอันเกิดแล้ว มีที่สุดอันมิใช่วิสัย เป็นผู้ถูกต้องแล้วซึ่งนิพพานด้วยใจ และไม่มีจิตปฏิพัทธ์ในกามทั้งหลาย บัณฑิตย่อมเรียกว่า
มีกระแสในเบื้องต้น.
จบ ๑๒. ธรรมทินนาเถรีคาถา