พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา · เอกกนิบาต
๑๘. สังฆาเถรีคาถา เล่ม ๒๖
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๑๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๘/๑๘ ในเอกกนิบาตมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา เอกกนิบาต สังฆาเถรีคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๖ หน้า ๖๑๕–๖๑๖
๑๘. สังฆาเถรีคาถา
สุภาษิตแสดงผลการออกบวช
(พระสังฆาเถรีครั้นบรรลุอรหัตแล้วได้ภาษิตคาถานี้ว่า)
{๔๑๙}[๑๘] เราละเรือน ละบุตร ทั้งปศุสัตว์อันเป็นที่รักออกจากเรือน มาบวช ละราคะ โทสะ และคลายอวิชชา ถอนตัณหา พร้อมทั้งรากได้แล้ว เป็นผู้สงบระงับดับแล้ว
จบ เอกกนิบาต
๒. ทุกนิบาต
๑. อภิรูปนันทาเถรีคาถา
พระพุทธโอวาทสอนพระนันทาเถรี
{๔๒๐}นัยว่า พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสสอนนันทาสิกขมานาเนือง ๆ ด้วยพระคาถาเหล่านี้อย่างนี้ว่า
[๑๙] ดูก่อนนันทา เธอจงพิจารณาดูอัตภาพซึ่งเป็นโครงกระดูก ๓๐๐ ท่อน กระสับกระส่าย ไม่สะอาด เป็นของเปื่อยเน่า จงอบรมจิตให้ตั้งมั่นมีอารมณ์เดียวด้วยอสุภภาวนา[๒๐] อนึ่ง เธอจงอบรมจิตให้หานิมิตมิได้ และบรรเทาอนุสัย คือมานะเสีย เพราะการละมานะเสียได้ แต่นั้นก็จัก เป็นผู้สงบเที่ยวไป
๒. ชันตาเถรีคาถา
สุภาษิตแสดงผลการเจริญโพชฌงค์
(พระชันตาเถรีครั้นบรรลุอรหัตแล้วพิจารณาคุณวิเศษที่ตนได้บรรลุ ได้ภาษิตคาถา ๒ คาถาเหล่านี้ด้วยอำนาจความปีติว่า)
{๔๒๑}[๒๑] โพชฌงค์ ๗ ประการซึ่งเป็นหนทางแห่งการบรรลุพระ นิพพาน เราเจริญมาแล้วทั้งหมดตามที่พระพุทธเจ้า ทรงแสดงไว้
จบ ๑๘. สังฆาเถรีคาถา