๗. เสลาเถรีคาถา เล่ม ๒๖

อมา ในเวลาที่พระเถรีปรินิพพาน เทวดานั้นเพื่อประกาศให้รู้ว่า )ศาสนาสามารถนำผู้ปฏิบัติพ้นทุกข์ได้จริง จึงภาษิตคาถานี้เป็นการน์อรหัตตผลของพระเถรีว่า)พระสุกกาเถรีมีธรรมอันบริสุทธิ์ ปราศจากราคะ มีจิต ตั้งมั่น ชนะมารพร้อมทั้งพาหนะได้แล้ว ทรงไว้ซึ่งร่างกายเป็นชาติสุดท้าย

๗. เสลาเถรีคาถา

สุภาษิตโต้มาร

(มารผู้ปรารถนาให้พระเสลาเถรีตัดขาดจากความวิเวก จึงจำแลง

ปหา พร้อมกล่าวว่า)

{๔๓๖}[๕๗] ทางออกไปจากทุกข์ในโลกไม่มีหรอก ท่านจักทำอะไร ด้วยความวิเวกได้ จงเสพความยินดีในกามเถิด อย่าได้มีความเดือดร้อนใจในภายหลังเลย

(พระเสลาเถรีฟังคำนั้นแล้ว จึงภาษิตคาถาเหล่านี้ว่า)

[๕๘] กามทั้งหลายมีอุปมาดังหอกและหลาว เป็นผีร้ายแห่งขันธ์ทั้งหลาย บัดนี้เราไม่ไยดีถึงความยินดีในกาม ที่ ท่านกล่าวถึงนั้น[๕๙] เรากำจัดความเพลิดเพลินในสิ่งทั้งปวงแล้ว ทำลายกองแห่งความมืดได้แล้ว ดูก่อนมารใจบาป ท่านจงรู้ อย่างนี้ ถึงตัวท่านเองก็ถูกเรากำจัดได้แล้ว

๘. โสมาเถรีคาถา

สุภาษิตโต้มาร

(มารผู้ปรารถนาให้พระโสมาเถรีตัดขาดจากความวิเวก จึงเข้าไปใกล้ ยืนกล่าวในอากาศโดยไม่ปรากฏกายให้เห็นว่า){๔๓๗}[๖๐] ฐานะคือพระอรหัตซึ่งพวกฤๅษีจะพึงบรรลุถึงได้ คนอื่น ๆ ให้สำเร็จได้ยาก อันสตรีผู้มีปัญญาเพียง ๒ นิ้วไม่อาจจะบรรลุได้หรอก

(พระโสมาเถรีฟังคำนั้นแล้ว เมื่อใช้วาจาเชือดเฉือนมาร ได้ภาษิต คาถาเหล่านี้ว่า)

[๖๑] ความเป็นสตรีของพวกเราจะทำอะไรได้ ในเมื่อจิตตั้งมั่นดีแล้ว ในเมื่อญาณเป็นไปอยู่แก่ผู้เห็นแจ้งธรรมโดยถูกต้อง[๖๒] เรากำจัดความเพลิดเพลินในสิ่งทั้งปวงได้แล้ว ทำลายกองแห่งความมืดได้แล้ว ดูก่อนมารใจบาป ท่านจงรู้อย่างนี้ ถึงตัวท่านเองก็ถูกกเรากำจัดได้แล้ว

จบ ติกนิบาต