๖. สุกกาเถรีคาถา เล่ม ๒๖

๖ กึเม กตา ราชคเห มนุสฺสา มธธ ปีตา ว อจฺฉเร

เย สุกฺกํ น อุปาสนฺติ เทเสนฺตึ พุทฺธสาสนํ ฯ

ตญฺจ อปฺปฏิวานียํ อเสจนกโมชวํ

ปิวนฺติ มญฺเญ สปฺปญฺญา วลาหกมิวทฺธคู ฯ

สุกฺกา สุกฺเกหิ ธมฺเมหิ วีตราคา สมาหิตา

ธาเรหิ อนฺติมํ เทหํ เชตฺวา มารํ สวาหนํ ฯ

สุกฺกา ฯ

พวกมนุษย์ในเมืองราชคฤห์เหล่านี้ ทำอะไรกัน มัวดื่มน้ำผึ้ง ดีดนิ้วมืออยู่ ไม่เข้าไปหาพระสุกกาเถรี ผู้แสดงคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าอยู่เล่า ส่วนชนเหล่าผู้มีปัญญา ย่อมดื่มธรรมคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้านั้น เป็นธรรมไม่นำกลับหลัง เป็นธรรมเครื่องทำบุคคลผู้ฟังให้ชุ่มชื่นมีโอชะดุจบุคคลผู้เดินทางไกล ดื่มน้ำอันไหลมาจากซอกเขา ฉะนั้นพระสุกกาเถรีมีธรรมอันบริสุทธิ์ ปราศจากราคะ มีจิตตั้งมั่น ชนะมารพร้อมทั้งพาหนะ ทรงไว้ซึ่งร่างกายอันมีในที่สุด.