๖. สุกกาเถรีคาถา เล่ม ๒๖

กึ เม กตา ราชคเห มนุสฺสา มธุํ ปีตา ว อจฺฉเร

เย สุกฺกํ น อุปาสนฺติ เทเสนฺตึ พุทฺธสาสนํ.

พวกมนุษย์เมืองราชคฤห์เหล่านี้ทำอะไรกัน

มัวดื่มน้ำผึ้ง ดีดนิ้วมืออยู่ ไม่เข้าไปหาพระสุกกาเถรีผู้กำลังแสดง

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าอยู่เล่า

ตญฺจ อปฺปฏิวานียํ อเสจนกโมชวํ

ปิวนฺติ มญฺเญ สปฺปญฺญา วลาหกมิวทฺธคู.

ส่วนพวกคนที่มีปัญญา

เข้าใจดื่มพระธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้านั้น

ซึ่งเป็นธรรมไม่นำกลับหลัง

ทำผู้ฟังให้ชุ่มชื่น มีโอชะ

ดุจบุคคลเดินทางไกลดื่มน้ำฝน

สุกฺกา สุกฺเกหิ ธมฺเมหิ วีตราคา สมาหิตา

ธาเรติ (๑) อนฺติมํ เทหํ เชตฺวา มารํ สวาหนนฺติ.

สุกฺกา เถรี.

พระสุกกาเถรีมีธรรมบริสุทธิ์

ปราศจากราคะ

มีจิตตั้งมั่น ชนะมารพร้อมทั้งเสนามาร

ยังทรงร่างกายที่มีในภพสุดท้ายอยู่