arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๔

๕. สัมพหุลกัจจานเถรคาถา เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๙๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในวรรคที่ ๔มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

๕. สัมพหุลกัจจานเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับผู้รักสงบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๔ สัมพหุลกัจจานเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

บาลี (สยามรัฐ)

๕ เทโว จ วสฺสติ เทโว จ คฬคฬายติ

เอกโก จาหํ เภรเว พิเล วิหรามิ

ตสฺส มยฺหํ เอกกสฺส เภรเว พิเล วิหรโต

นตฺถิ ภยํ วา ฉมฺภิตตฺตํ วา โลมหํโส วา ฯ

ธมฺมตา มเมสา ยสฺส เม เอกกสฺส เภรเว พิเล

วิหรโต นตฺถิ ภยํ วา ฉมฺภิตตฺตํ วา โลมหํโส วาติ ฯ

สมฺพุลกจฺจาโน เถโร ฯ

ฉบับหลวง

ฝนก็ตก ฟ้าก็กระหึ่ม เราอยู่ในถ้ำอันน่ากลัวแต่คนเดียว เมื่อเราอยู่ในถ้ำอันน่ากลัวคนเดียว ความกลัว ความสะดุ้ง หวาดเสียว หรือขนลุกขนพองมิได้มีเลย การที่เราอยู่ในถ้ำอันน่ากลัวแต่ผู้เดียว ไม่มีความกลัว

หรือสะดุ้งหวาดเสียวนี้ เป็นธรรมดาของเรา.

จบ ๕. สัมพหุลกัจจานเถรคาถา