๕. สัมพหุลกัจจานเถรคาถา เล่ม ๒๖

เทโว จ วสฺสติ เทโว จ คฬคฬายติ

เอกโก จาหํ เภรเว พิเล วิหรามิ

ตสฺส มยฺหํ เอกกสฺส เภรเว พิเล วิหรโต

นตฺถิ ภยํ วา ฉมฺภิตตฺตํ วา โลมหํโส วา.

ฝนตกไปเถิด ฟ้าร้องครืน ๆ ไปเถิด

และเราคนเดียวอยู่ในถ้ำที่น่ากลัว

ถึงเราคนเดียวจะอยู่ในถ้ำที่น่ากลัว

ก็ไม่มีความกลัว ความสะดุ้งหวาดเสียว หรือขนลุกขนพอง

ธมฺมตา มมสา ยสฺส เม

เอกกสฺส เภรเว พิเล

วิหรโต นตฺถิ ภยํ วา

ฉมฺภิตตฺตํ วา โลมหํโส วาติ. สมฺพุลกจฺจาโน (๑) เถโร.

การที่เราคนเดียวอยู่ในถ้ำที่น่ากลัว

ก็ไม่มีความกลัว ความสะดุ้งหวาดเสียว

หรือขนลุกขนพอง นี้เป็นธรรมดา