arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๓

๓. โสภิตเถรคาถา เล่ม ๒๖

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๘๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๐ ในวรรคที่ ๓มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๓ โสภิตเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๖ หน้า ๓๙๑–๓๙๑

หน้า ๓๙๑

๓. โสภิตเถรคาถา

สุภาษิตชี้ผลการปฏิบัติธรรม

นัยว่า ท่านพระโสภิตเถระได้ภาษิตคาถาไว้ ๒ คาถาอย่างนี้ว่า

{๒๘๐}[๑๖๕] เราเป็นภิกษุผู้มีสติ มีปัญญา ปรารภความเพียรเป็นกำลัง ระลึกย้อนหลังไปได้ ๕๐๐ กัป เหมือนย้อนหลังคืนเดียว

[๑๖๖] เราเจริญสติปัฏฐาน ๔ โพชฌงค์ ๗ มรรค ๘ ระลึกย้อนหลังไปได้ ๕๐๐ กัป เหมือนย้อนหลังคืนเดียว

๔. วัลลิยเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับความเพียร

นัยว่า ท่านพระวัลลิยเถระได้ภาษิตคาถาไว้ ๒ คาถาอย่างนี้ว่า

{๒๘๑}[๑๖๗] กิจใดอันบุคคลผู้มีความเพียรมั่นพีงทำ กิจใดอันบุคคล ผู้ปรารถนาจะตรัสรู้พึงทำ เราจักทำกิจนั้น ๆ ไม่ให้ผิดพลาดตามคำพร่ำสอน ขอท่านจงดูความเพียร ความบากบั่นของเรา[๑๖๘] อนึ่ง ขอท่านจงบอกทางอันหยั่งลงสู่อมตมหานิพพานให้เรา เราจักรู้พระนิพพานด้วยญาณ เหมือนกระแส แม่นํ้าคงคา ไหลไปสู่ทะเลฉะนั้น

จบ ๓. โสภิตเถรคาถา