๑๐. ยสทัตตเถรคาถา เล่ม ๒๖

๑๐. ยสทัตตเถรคาถา

สุภาษิตตำหนิคนปัญญาทราม

นัยว่า ท่านพระยสหัตตเถระ (เมื่อพยากรณ์อรหัตตผล) ได้ภาษิตคาถา ไว้ ๕ คาถาอย่างนี้ว่า

{๓๔๔}[๓๖๐] คนที่มีปัญญาทราม คิดแข่งดี มาฟังคำสอนของพระชินเจ้า ย่อมเป็นผู้ไกลจากพระสัทธรรมเหมือนฟ้ากับดิน ฉะนั้น

[๓๖๑] คนที่มีปัญญาทราม คิดแข่งดี มาฟังคำสอนของพระชินเจ้า ย่อมเสื่อมจากพระสัทธรรมเหมือนดวงจันทร์ข้างแรมฉะนั้น

[๓๖๒] คนที่มีปัญญาทราม คิดแข่งดี มาฟังคำสอนของพระชินเจ้า ย่อมเหี่ยวแห้งในพระสัทธรรมเหมือนปลาในหนองน้อยฉะนั้น

[๓๖๓] คนที่มีปัญญาทราม คิดแข่งดี มาฟังคำสอนของพระชินเจ้า ย่อมไม่งอกงามในพระสัทธรรมเหมือนพืชเน่าใน ไร่นาฉะนั้น

[๓๖๔] ส่วนผู้ใดมีจิตที่คุ้มครองแล้ว มาฟังคำสอนของพระชินเจ้า ผู้นั้นย่อมทำอาสวะทั้งปวงให้สิ้นไป ทำให้แจ้ง ซึ่งธรรมอันไม่กำเริบ ได้บรรลุความสงบอย่างยอดเยี่ยมแล้ว เป็นผู้ไม่มีอาสวะ ปรินิพพานไป

๑๑. โสณกุฏิกัณณเถรคาถา

สุภาษิตแสดงความภูมิใจในการเป็นพุทธสาวก

นัยว่าท่านพระโสณกุฏิกัณณถระ (เมื่อพยากรณ์อรหัตตผล) ได้ ภาษิตคาถาไว้ ๕ คาถาอย่างนี้ว่า

{๓๔๕}[๓๖๕] เราได้อุปสมบทแล้ว เป็นผู้หลุดพ้นจากกิเลส ไม่มีอาสวะแล้ว ได้เห็นพระผู้มีพระภาคเจ้า และได้อยู่ร่วมกับพระองค์ในวิหารเดียวกัน[๓๖๖] พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ในที่แจ้งตลอดราตรีเป็นอันมากทีเดียว ครั้งนั้น พระศาสดาผู้ทรงฉลาดในวิหารธรรม ได้เสด็จเข้าไปสู่พระวิหารแล้ว[๓๖๗] พระโคดมทรงลาดผ้าสังฆาฏิแล้วสำเร็จสีหไสยา ทรงละความขลาดกลัวได้แล้วเหมือนราชสีห์อยู่ในถํ้าภูเขา ฉะนั้น[๓๖๘] ลำดับนั้น ท่านโสณะผู้เป็นสาวกของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้กล่าววาจาไพเราะ ได้กล่าวพระสัทธรรมต่อเบื้องพระ พักตร์ของพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐ[๓๖๙] ท่านโสณะกำหนดรู้เบญจขันธ์แล้วเจริญอริยมรรคอันประกอบด้วยองค์ ๘ บรรลุสันติธรรมอันยอดเยี่ยมแล้ว จักไม่มีอาสวะปรินิพพานไป