๖. นทีกัสสปเถรคาถา เล่ม ๒๖

อตฺถาย วต เม พุทฺโธ นทึ เนรญฺชรํ อคา

ยสฺสาหํ ธมฺมํ สุตฺวาน มิจฺฉาทิฏฺฐึ วิวชฺชยึ.

พระพุทธเจ้าได้เสด็จมาสู่แม่น้ำเนรัญชรา

เพื่อเป็นประโยชน์แก่เราผู้ได้ฟังธรรมแล้วละมิจฉาทิฏฐิได้

ยชึ อุจฺจาวเจ ยญฺเญ อคฺคิหุตํ ชุหึ อหํ

เอสา สุทฺธีติ มญฺญนฺโต อนฺธภูโต (๑) ปุถุชฺชโน.

ครั้งเมื่อเราเป็นปุถุชนยังมืดมนอยู่

สำคัญเอาว่า การบูชายัญนี้เป็นความบริสุทธิ์

จึงได้บูชายัญต่าง ๆ ชนิด และได้บูชาไฟด้วย

ทิฏฺฐิคหณปกฺขนฺโน (๑) ปรามาเสน โมหิโต

อสุทฺธึ มญฺญิสํ สุทฺธึ อนฺธภูโต อวิทฺทสุ.

เรานั้นยึดถือทิฏฐิ

ลุ่มหลงไปด้วยการเชื่อถือผิด

เป็นคนตาบอด ยังไม่รู้แจ้ง

ได้สำคัญถึงความไม่บริสุทธิ์ ว่าเป็นความบริสุทธิ์

มิจฺฉาทิฏฺฐิ ปหีนา เม ภวา สพฺเพ ปทาลิตา (๑)

ชุหามิ ทกฺขิเณยฺยคฺคึ นมสฺสามิ ตถาคตํ.

มิจฉาทิฏฐิเราละได้แล้ว

ภพทั้งปวงเราทำลายได้แล้ว

บัดนี้ เราบูชาไฟคือพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้ควรแก่ทักษิณา

เราจะนอบน้อมพระตถาคต

โมหา สพฺเพ ปหีนา เม ภวตณฺหา ปทาลิตา๓

วิกฺขีโณ ชาติสํสาโร นตฺถิทานิ ปุนพฺภโวติ.

นทีกสฺสโป เถโร.

ความลุ่มหลงทั้งปวงเราละได้แล้ว

ภวตัณหาเราก็ทำลายได้แล้ว

การเวียนว่ายตายเกิดสิ้นไปแล้ว

บัดนี้ ไม่มีการเกิดอีก