๑๒. มุทิตเถรคาถา เล่ม ๒๖

ปพฺพชึ ชีวิกตฺโถหํ ลทฺธาน อุปสมฺปทํ

ตโต สทฺธํ ปฏิลภึ ทฬฺหวีริโย ปรกกฺกมึ.

เราต้องการจะเลี้ยงชีพ จึงได้บรรพชาอุปสมบทแล้ว

จากนั้นจึงได้มีศรัทธา มีความเพียรบากบั่นมั่นคง โดยตั้งใจว่า

กามํ ภิชฺชตุยํ กาโย มํสเปสี วิสียรุํ

อุโภชนฺนุกสนฺธีหิ ชงฺฆาโย ปปตนฺตุ เม.

ร่างกายของเรานี้จงแตกทำลายไปเถิด

เนื้อหนังของเราจงเหือดแห้งไป

แข้งขาทั้ง ๒ จะหลุดจากที่ต่อเข่าทั้ง ๒ พลัดตกไปก็ตามที

นาสิสฺสํ น ปิวิสฺสามิ วิหารา จ น นิกฺขเม

น ปิ ปสฺสํ นิปาเตสฺสํ ตณฺหาสลฺเล อนูหเต.

เมื่อเรายังถอนลูกศรคือตัณหาขึ้นไม่ได้

เราจักไม่กิน ไม่ดื่ม ไม่ออกไปจากวิหาร

ทั้งจักไม่เอนกายนอน

ตสฺส เมวํ วิหรโต ปสฺส วีริยปรกฺกมํ

ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ.

มุทิโต เถโร. จตุกฺกนิปาโต นิฏฺฐิโต. ตสฺสุทฺทานํ

นาคสมาโล ภคุ จ สภิโย นนฺทโกปิ จ

ชมฺพุโก เสนโก เถโร สมฺภูโต ราหุโลปิ จ

ภวติ จนฺทโน เถโร ทเสเต พุทฺธสาวกา

ธมฺมิโก สปฺปโก เถโร มุทิโต จาปิ เต ตโย

คาถาโย เทฺว จ ปญฺญาส เถรา สพฺเพปิ เตรสาติ.

เชิญท่านดู ความเพียรและความบากบั่นของเรานั้น

ผู้อยู่อย่างนี้ เราบรรลุวิชชา ๓

ได้ทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าแล้ว

จตุกกนิบาต จบ

รวมเรื่องพระเถระที่มีในนิบาตนี้ คือ

๑. พระนาคสมาลเถระ ๒. พระภคุเถระ

๓. พระสภิยเถระ ๔. พระนันทกเถระ

๕. พระชัมพุกเถระ ๖. พระเสนกเถระ

๗. พระสัมภูตเถระ ๘. พระราหุลเถระ

๙. พระจันทนเถระ ๑๐. พระธรรมิกเถระ

๑๑. พระสัปปกเถระ ๑๒. พระมุทิตเถระ