๒. ปภัสสรวิมาน เล่ม ๒๖

๒ ปภสฺสวรวณฺณนิเภ

สุรตฺตวตฺถนิวาสเน

มหิทฺธิเก จนฺทนรุจิรคตฺเต

กา ตฺวํ สุเภ เทวเต วนฺทเส มมํ

ปลฺลงฺโก จ เต มหคฺโฆ

นานารตนจิตฺติโต รุจิโร

ยตฺถ ตฺวํ นิสินฺนา วิโรจสิ

เทวราชาริว นนฺทเน วเน

กึ ตฺวํ ปุเร สุจริตมาจริ ภทฺเท

กิสฺส กมฺมสฺส วิปากํ อนุโภสิ

เทวโลกสฺมึ เทวเต ปุจฺฉิตาจิกฺข

กิสฺส กมฺมสฺสิทํ ผลนฺติ ฯ

ปิณฺฑาย เต จรนฺตสฺส

มาลํ ผาณิตญฺจ อททํ ภนฺเต

ตสฺส กมฺมสฺสิทํ วิปากํ

อนุโภมิ เทวโลกสฺมึ

โหติ จ เม อนุตาโป

อปราธํ ๑ ทุกฺขิตญฺจ เม ภนฺเต

สาหํ ธมฺมํ นาสฺโสสึ

สุเทสิตํ ธมฺมราเชน

ตํ ตํ วทามิ ภทฺทนฺเต

ยสฺส เม อนุกมฺปิโย

โกจิ ธมฺเมสุ ตํ สมาทเปถ

สุเทสิตํ ธมฺมราเชน

เยสํ อตฺถิ สทฺธา พุทฺเธ

ธมฺเม จ สงฺฆรตเน จ

เต มํ อติวิโรจนฺติ

อายุนา ยสสา สิริยา

ปตาเปน วณฺเณน อุตฺตริตรา

อญฺเญ มหิทฺธิกตรา มยา เทวาติ ฯ

ปภสฺสรวิมานํ ทุติยํ ฯ

๑ ม. อยิรกุเล ฯ ยุ. อยฺยรกุเล ฯ ๒ ยุ. จนฺทร ... ฯ

๑ ม. ยุ. อปรทฺธํ ฯ

ดูกรนางเทพธิดา ผู้มีรัศมีงามผุดผ่องยิ่งนัก นุ่งผ้าสีแดงงาม มีฤทธิ์มากร่างกายสวยงาม ลูบไล้ด้วยจุณจันทน์ ท่านเป็นใครมาไหว้อาตมาอยู่อนึ่ง ท่านนั่งบนบัลลังก์ใด ย่อมไพโรจน์ ดังท้าวสักกเทวราชในนันทวโนทยาน บัลลังก์ของท่านนั้นมีค่ามาก งามวิจิตรด้วยรัตนะต่างๆดูกรนางเทพธิดาผู้เจริญ เมื่อชาติก่อน ท่านได้ประพฤติสุจริตอะไร จึงได้มาเสวยผลแห่งกรรมเช่นนี้ในเทวโลก อาตมาถามแล้ว ขอท่านจง

บอก นี้เป็นผลแห่งกรรมอะไร?

นางเทพธิดาตอบว่า

ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ดิฉันได้ถวายพวงมาลัยและน้ำอ้อยแก่พระคุณเจ้าผู้เที่ยวบิณฑบาตอยู่ ดิฉันจึงได้มาเสวยผลแห่งกรรมนั้นในเทวโลก ข้าแต่ท่านผู้เจริญ แต่ดิฉันยังมีความเดือดร้อนกินแหนง เป็นทุกข์ เพราะดิฉันไม่ได้ฟังธรรมอันพระพุทธเจ้าผู้เป็นธรรมราชาทรงแสดงดีแล้ว ข้าแต่ท่านผู้เจริญ เพราะเหตุนั้น ดิฉันจึงมากราบเรียนพระคุณเจ้า ซึ่งเป็นผู้อนุเคราะห์แก่ดิฉัน ชักชวนดิฉันให้ตั้งมั่นในธรรมทั้งหลาย เทวดาพวกอื่นที่มีความเชื่อในพระพุทธรัตนะ พระธรรมรัตนะ และพระสังฆรัตนะ ได้ฟังธรรมอันพระพุทธเจ้าผู้เป็นพระธรรมราชาทรงแสดงดีแล้วย่อมรุ่งเรืองยิ่งกว่าดิฉันด้วยอายุ ยศ ศิริ อำนาจ วรรณะ และมีฤทธิ์

มากกว่าดิฉัน.

จบ ปภัสสรวิมานที่ ๒.